Ortadoğunun tüm sancılarının göbeğinde doğup başka bir coğrafyada isyancı olabilmek... Ve tüm -gerçekten iyi ve naif insanlar gibi- kötüler tarafından yazık edilmiş tertemiz ve saf bir ömür... Kitap benim içimde unuttuğum birçok değeri; naifliği , hüznü hatırlattı ve çoğu zaman da karaktere kızacak kadar öyküye dahil olma isteğimi arttırdı... Kitabın ismine ve yazarın diğer kitaplarına bakınca biraz ruhsuz bir Doğu Tarihi romanı beklerken insanı yüreğinden kavrayıp zayıf duygu boşluklarından yakalıyor satırlar...
Insan hangi durumda bulunursa bulunsun kendisiyle barisik olmalidir. Insanoglunun daha üstününü tadamayacagi iki çesit mutluluk vardir: biri, yasamin özünü kavramaya çalisarak özgün ve derin düsünmek , ikinci de dünyanin hirgürüne bos vererek yasamak.