Oftâd merâ bâ mey u mestî kârî,
Halkem be-çi mîkuned melâmet bârî?
Ey kâş ki her harâm mestî kerdî,
Tâ men be-cihan nedîdemî huşyârî!
Mâdem ki nasîbimde benim içmek var,
Mestim diye zâhid beni beyhûde kınar.
Kalmazdı bu dünyâda ayık bir insan;
Sarhoş etseydi her günah bâde kadar!
(Ömer Hayyam Rubâîleri, 2013, s. 575)
Izdırabın sonu yok sanma, bu alem de geçer
Ömr-i fani gibidir, gün de geçer, dem de geçer
Gam karar eyliyemez Hande-i Hurrem de geçer
Devr-i şadi de geçer, gussa-i matem de geçer
Gece gündüz yok olur, An-ı dem Adem de geçer
Bu tecelli-i hayat aşk ile büktü belimi
Çağlıyan göz yaşı mı, yoksa ki hicran seli mi?
İnleyen saz-ı kazanın acaba bam teli mi?
Çevrilir dest-i kaderle bu şu'unun fili mi
Ney susar, mey dökülür, gulgule-i Cem de geçer
Serseri Neyzen'in aşkınla kulak ver sözüne
Girmemiştir bu avalim, bu bedayi gözüne
Cehlinin kudreti baktırmadı kendi özüne
Pir olur sâki-i gülçehre, bakılmaz yüzüne
Hak olur pir-i mugan, sohbet-i hemdem de geçer...
Hemhal Ol'anlar'ın şarkısı
Bazen aradığınız hazine yanı başınızdadır ve onu bulmak için dünyayı dolaşmanız gerekebilir.
Yanı başımızda olan değerlerin kıymetini anlayabilmek dileğiyle.