“Terapi Odası Konuları” gibi başlığı doğrudan psikoterapötik derinlik, içgörü ve klinik hassasiyet çağrıştıran bir kitabın, böylesine genel geçer ve gündelik hayat tavsiyelerine indirgenmesi içerik-vaat uyumsuzluğu oluşturduğunu düşünüyorum. Psikoterapi literatürü yüzeysel önerilerden ziyade, bireyin içsel süreçlerini, bilişsel şemalarını ve duygusal düzenleme mekanizmalarını anlamaya odaklanır. Oysa burada sunulan öneriler, özgün bir kuramsal çerçeveye ya da klinik temele dayanmadan, herkesin herhangi bir kişisel gelişim metninde karşılaşabileceği türden kalıyor. Ciddi bir hayal kırıklığı oldu benim için. Elbette yazılan tavsiyeleri de bağlama göre kıymetli buluyorum. Ancak "terapi odası konuları" başlıklı bir kitapta bunları görmeyi beklemiyordum.