Odintsova, Bazarov'a yan yan baktı.
"Mutluluktan söz ediyorduk sanırım. Ben size kendimi anlatıyordum. Bu arada mutluluk sözcüğünü kullandım da aklıma geldi. Söyleyin, neden müziğin, hoş bir akşamın, sevdiğimiz insanlarla keyifli bir sohbetin tadını çıkardığımız anlarda bile bütün bunların gerçek mutluluk olmadığı, yalnızca bir yerlerde bekleyen, sınırsız, başka türlü bir mutluluğa gönderme olduğu hissine kapılırız? Nedendir bu? Yoksa siz böyle bir şeyi hiç hissetmiyor musunuz?"
"Atasözünü bilirsiniz: nerede yoksak, orası iyi" dedi Bazarov (…)