İnsanlığın Ortak Dili: Sevgi ve Hoşgörüİnceleme
Romanın başkahramanı Momo, sevgisiz bir aile ortamında büyümüş, yalnız ve mutsuz bir çocuktur. Babasıyla sağlıklı bir ilişki kuramayan Momo, hayatın anlamını ararken Mösyö İbrahim’in sıcaklığı ve bilgeliğiyle tanışır. Herkesin Arap bakkal olarak tanıdığı Mösyö İbrahim, aslında hayatı derin bir hoşgörü ve sevgi anlayışıyla yorumlayan bir insandır. Momo zamanla ondan yalnızca yaşamın pratik yönlerini değil, aynı zamanda mutluluğun, sabrın ve insan sevgisinin değerini de öğrenir.
Kitapta Kur’an, dinî kurallardan çok insanın iç dünyasını aydınlatan bir bilgelik kaynağı olarak ele alınıyor. Mösyö İbrahim’in Momo’ya aktardığı düşünceler, farklı din ve kültürlerden insanların ortak insani değerlerde buluşabileceğini gösteriyor. Bu yönüyle roman, dinler arası hoşgörü ve evrensel insanlık mesajları taşıyor.
Yalnızlık, aidiyet ve insan olmanın anlamı üzerine düşündüren, sıcak ve umut dolu bir roman. Farklılıklara rağmen insanların birbirlerini anlayabileceğini gösteren kitap, her yaştan okuyucuya hitap eden evrensel bir yaşam dersi niteliğinde.
Hyunam - Dong Kitabevi
Hwang Bo-reum’un tüm dünyada ve ülkemizde büyük ilgi gören romanı Hyunam-Dong Kitabevi, son yıllarda edebiyatta yükselişe geçen "healing fiction" (iyileştirici kurgu) veya "cozy literature" (sıcacık/rahatlatıcı edebiyat) türünün en naif örneklerinden biridir. Büyük dramlar, entrikalar veya hızlı bir aksiyon yerine; modern insanın içsel yorgunluğuna, yavaşlamaya ve küçük mutluluklara odaklanır.
Kitabın derinlemesine analizi, sunduğu temalar ve karakter dinamikleri şu şekildedir:
Romanın çıkış noktası, başkarakter Youngju’nun "her şeyi doğru yapmasına" rağmen mutsuz olmasıdır. İyi bir eğitim, saygın bir kariyer ve toplum standartlarına göre düzgün bir evlilik... Youngju, modern toplumun başarı olarak dayattığı tüm kutucukları işaretlemiş ama günün sonunda ruhsal olarak tamamen tükenmiştir. Kitap, bu yönüyle "Başarı gerçekten bizi mutlu eden şey midir?" sorusunu sert ama sessiz bir şekilde sorgular.
Ruhu okşayan, içinizi rahatlatacak bir kişisel gelişim yolculuğu.
Biz Bibliyofiller için yazılmış kitap okudukça kitaplara daha çok aşık olacaksınız.
Tavsiyemdir.
Keyifle Okumalar !
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Masumiyet Müzesi İncelemesi
Puan vermedi
Bu kitabı, dizisi çekilmeden önce okumuştum ve çoğu karakterin hayatın olağan akışına uygun davranmadığını düşünmüştüm. Dizisi çekilince neredeyse herkesin benimle aynı fikirde olduğunu gördüm.
Öncelikle psikoloji alanına ilgi duyuyorsanız veya bu alanda eğitim görüyorsanız okumanızı tavsiye ederim. Ama kafa dağıtmak,stres atmak ya da güzel bir hikaye okumak istiyorsanız okumayın çünkü sinirleriniz bozulup daha çok strese girebilirsiniz. Takıntılı,gamsız,olaylara olması gereken tepkileri veremeyen insanları psikolojik yönden incelemek isteyenler için biçilmiş kaftan.
Dili akıcı ama bütün roman boyunca Kemal'in şımarıklıklarını okumak beni biraz sıktı. Kemal babasından kalan mirası sayesinde bu kadar uzun süre aşk acısı çekme lüksüne sahip bir karakter. Üstelik çektiği acıyı kendi kendine yaratıyor. Birazcık cesur olsa mutlu bir hayatı olabilirdi. Hem Sibel ile evlenip bir yuva kurmayı hem de sözde "sevdiği kadın" olan Füsun ile onun gururunu hiçe sayıp dost hayatı yaşamayı istiyor. Yanlış anlaşılmasın fakirler aşk acısı çekemez demek istemiyorum ama Kemal orta veya az gelirli bir ailenin oğlu olsaydı bu kadar şımarık olamayacağı için kendi yarattığı acılarda boğulmazdı.
Füsun'a gelecek olursak Kemal'e olan bağlılığını sağlıklı bulmuyorum çünkü Kemal onu hayal ettiği gibi sevmeyince intihar edecek kadar Kemal'e bağımlı bir hayat tarzı benimsemiş. Kendi ayakları üstünde durmak istediğini söylüyor ama aynı zamanda bunun koşulunu Kemal'in ona destek olmasına bağlıyor.
Buna karşılık Kemal Füsun'u sevmiyor çünkü Füsun'un para kazanınca kendisini terk edeceğine inandığı için kızın önünü kesip mutsuz bir hayata mahkum ediyor. Ayrıca Füsun'u değil, hayalini seviyor. Füsun'un istekleri onun için önemsiz. Füsun'un evinden "izinsiz" aldığı eşyalarla bu hayali canlı tutmaya
Uzun zamandır okuduğum en iyi kitaptı diyerek başlamak istiyorum sözlerime.
Öyle güzel bir kurgu ki tarihteki gerçek kişiler ve nesnelerle harmanlanmış, sürekli merak uyandıran, kitabı okumayı bıraktığında bile bir sonraki bölümü düşündüren bir eser olmuş.
Tek kelimeyle bayıldım!!
La casa de papel işine bak kardeşim
Kitabı okurken Osmanlı döneminde yaşıyor, sarayın odalarında geziyor, kaşıkçı elmasını elinizde tutuyorsunuz.
Evet bu bir soygun hikayesi, soygunu yapanın bile yaptıranı öğrendiğinde titrediği bir soygun..
Hikayenin dışında padişahın verdiği mücadele ve yalnızlığı beni üzdü.
“Çatlamış bir toplum ve mutsuz insanlar zamanıydı.”
“Toplumun çatladığı ve insanların padişahtan yana olanlar ve muhalif olanlar diye kutuplaştığı şöyle bi zamanda bu soygun ülkenin hayrına olmayacaktı.”
“Alçaklık yalnızca dışardaki Yunanlarda değil anlaşılan, içimizdeki yunmayanlarda..”
Sadakat, ihanet, merhamet,aşk, hırs hepsi hepsi var.
Olaylar ve kişiler gerçektir :)
Şiirlerini çok sevdiğim İrlandalı şair Yeats'in, Paddy Flynn adında, neşeli bir ihtiyardan duyduğu halk hikayelerini ve kendi yaşamından ilginç kesitleri, hiç bir ekleme yapmadan yazdığı bir defter...
Bugünün İrlanda, İskoçya, Galliler halkları ve Anadolu'da da Galatlar diye bilinen Keltler, politeizm mitolojisine ve pagan inancına sahiptir. Bu nedenle ölmüş ruhlarla bir arada yaşadıklarına inanıyorlar. Özellikle köy yaşamının az sayıda insanın dilden dile konuşulan, -artık hayatın bir parçası haline gelmiş- hayaletlerle sürdüğü söylenebilir.
Küçük bir kızın kaybolduğu bir hikayeyle başlıyor eser; kız kimin ne zaman öleceği bilgisiyle döner ve bunu onu kaçıran perilerin söylediğini anlatır...
Kelt mitolojisinde uğruna çok kişinin can verdiği Mary Hynes öyküsü anlatılırmış. Söylenenlere göre yeryüzü daha güzelini görmemiş. Ama çok genç yaşta ölmüş... Sonra doğan çok güzel kızların mutsuz olduğuna ve kötü kaderle doğduğuna inanılmaya başlanmış... Belki de 'çirkin bahtı' buradan türemiş olabilir :)
Eserde Araf'ın ve cehennemin tasvirleri yapılıyor, çok ilginç detaylar var.
Perilerin ve küçük cüce cinlerin, birlikte çalışan, yiyip içen ve farklı giysiler giyen varlıkların görüldüğü halk hikâyeleri... İntikam ve kötülük için etrafta dolaşan, hattâ sırf yaşayan insanların duasını almak için gelen ve onları terketmenin karşılığında dua isteyen azap içinde ruhlar...
Yazar da bilge bir dostu ve kahin olduğuna inandığı genç bir hanımla yaptığı yolculuğu anlatıyor, mağarada yaşayan küçük insanlar ve uzun boylu güzel bir kadın görüyor, kadın Yeats'i şöyle uyarıyor; "Dikkatli ol, bizim hakkımızda çok şey öğrenmeye kalkışma."
Bazı öyküler kedilerle ilgili öyle şeyler anlatıyor ki; evde kediniz varsa, bir süre çok fena etkisinde kalabilirsiniz :))
Ormanda görülen doğaüstü
Aslında Victoria, oldukça sade görünen bir aşk hikâyesi anlatıyor; ancak yazar bu sadeliğin içinde güçlü duygular saklamayı başarıyor. Roman, gurur ve sınıf farkının gölgesinde kalan iki gencin mutsuz aşkını konu alıyor. Hikâyeyi etkileyici kılan şey ise söylenenlerden çok söylenmeyenler. Karakterlerin iç dünyalarında yaşadıkları duygular, açıkça ifade edilmek yerine satır aralarına bırakılmış.
Bana göre romanın en çarpıcı yanı Johannes’in karakteri. Fakir bir değirmencinin oğlu olarak büyüyen Johannes’in çocukluğundan beri içinde taşıdığı hayaller, olmak istediği kişi ve şatoda yaşayan Victoria’yı etkileyebilme arzusu hikâyeye derinlik katıyor. Victoria elbette önemli bir karakter; ancak Johannes’in umutları, hayal kırıklıkları ve kendi sınıfının sınırlarını aşma çabası romanın duygusal yükünü taşıyan asıl unsur gibi görünüyor.
Eser boyunca karakterlerin birbirlerine söyleyemedikleri şeyler zaman zaman okuru geriyor. Bir noktada “Artık söylesene!” demekten kendinizi alamıyorsunuz. Fakat romanın temel gücü de tam burada yatıyor. Hikâye, iletişimsizliğin, gururun ve kaçırılmış fırsatların üzerine kurulmuş. Bu yüzden suskunluklar, anlatının ayrılmaz bir parçası hâline geliyor.
Victoria, yazarın en ünlü eseri olan Açlık ile kıyaslandığında bazı okurlar için hayal kırıklığı yaratabilir. Çünkü Açlık çok daha yoğun, çarpıcı ve psikolojik derinliği yüksek bir romandır. Buna rağmen Victoria, kısa hacmi, akıcı dili ve evrensel konusu sayesinde okunmayı hak eden bir eser. Özellikle hüzünlü aşk hikâyelerini sevenler için etkileyici bir okuma deneyimi sunuyor.
