Ne çok isterdim tek bir çocuğun ahının, koskoca devletleri tuzla buz etmesini, orduları bozmasını, ölüm kusan savaş uçaklarını düşürmesini.
Ama elimizden bir şey gelmiyor. Kahrolarak yaşıyoruz.
Benim tek pusulam vicdandır.
Vicdanı olmayan her insan Nazi’dir.
Sevmek aşırı bollukla büyüyen tek zenginliktir. Ne kadar çok verirseniz, size o kadar çok kalır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Bulanıklık olsa gerek sevgilim/bulanıklık. Işık korkutuyor kaçırtıyor. Ne, bir vampir mi ne? Sarımsaklar asın bahçelerinize, kazıklar saklayın, nallar, ikonlar, maydanozlar, herdem çekirdek bir taze kolay küpler, küreler, prizmalar, yeldeğirmenleri, kekikler, keklikler, duman acıları, kutu yosmaları -saklayın ve sakının. Adım başı, adam başı adem başı yüceltiler bu çürük elmalara inanın, ve sakının vampirlerden!"
Sayfa 275
pencere açık uyumakEdebiyat
Bu benim pencere açık uyumayı bir türlü bırakamayışım! Tramvaylar çan çalarak hızla geçip gidiyor odamdan. Otomobiller üzerimden akıyor. Bir kapı, bir tırak, kapanıyor. Bir yerde bir cam, şangırtıyla iniyor aşağı; büyük parçaların kahkahasını, küçük kırıkların kikirdeyişini işitiyorum. Sonra öbür yanda evin içinde, birden boğuk, kapalı bir gürültü. Birisi merdivenleri çıkmaktadır. Yaklaşıyor, boyuna yaklaşıyor. İşte orada, duruyor uzun zaman, geçip gidiyor. Sonra yine cadde. Bir kızın cırlak sesi: Ah tais-toi, je ne veux plus. Tramvay büyük bir telaşla yaklaşıyor, sonra geçiyor, her şeyi aşıp geçiyor. Biri bağırıyor. Adamlar koşuşuyor, birbirlerini geçiyorlar. Bir köpek havlıyor. Ah? ne ferahlık: bir köpek. Hatta sabaha karşı bir horoz ötüyor ve sonsuz bir huzur doluyor içime. Derken birden uyuyorum.
Sayfa 10 - Can Sanat Yayınları, 14. basım
Zorluklar varsa arada
İnsansın!
Engellere harcanmayan güçler ne güne
Dayat ki yaşadığını anlayasın!
Şimdi yalvarmalar, istirhamlar başlıyor, sadakatler vaat olunuyor, yeminler birbirini takip ediyordu. Fakat bunlara inanmak için insan ne kadar saf olmalıydı! Ve hangi münasebet vardı ki ebediyete kadar devam etmiş olsun!
