Borcu yok müruru zamana
Uğramış yüreğimin;
Ne aşk, ne sevinç, ne de kin.
Reddi miras eylemiş
Benim varislerim.
Alacağım da yok kimseden
Hep beraber şu beni
Gelin artık gömelim.
Pir Sultan’ın asılması, Osmanlı Devleti’nin heterodoks bir Türk ozanına uyguladığı şiddetin somut bir örneğidir ancak bu idam onu susturmadı. Pir Sultan’ın deyişleri yazılı olmayan ama sözlü aktarın güçlü kanalları aracılığıyla yaşamaya devam etti. Bu yaşama direnci, Alevi geleneğinin sözlü kültürünün ne denli dayanıklı olduğunu göz önüne serer. 
"Utanç kişiyi başkalarının kendisi hakkında ne düşündüğü sorusu ve sıkıntısı ile başbaşa bırakıyor ve kusurlu benliğinin başkaları tarafından nasıl görüldüğüne dair imgeler barındırıyor."
Sen daha bilmezsin, bu diyara yeni geldin. O karşı köy var ya, insanlarına selem virrnek bile doğru değil. Dutup ta goşgocaman hökümetin, başbakanının ve cumhurbaşkanının aleyhında gonuşuyorlar. Bu ne dimek? Daha öteygün hoca vaiz itti: Kuranda yazarmış ki, kim hökümete karşı gelirse o yası. Allah onları sevmezmiş. Biz neden sevelim. Yaradan büyük, af itmezse biz heç yaklaşmayız. Cehennemin dibine gadar gitsinler.