İçimde söylemek istediğim o kadar çok şey var ki, fakat çok büyükler. İçimdekileri söylemek için uygun bir yol bulamıyorum, kelimeler yetersiz kalıyor. Bazen sanki tüm dünya, tüm hayat, her şey içime hapsolmuş ve onları anlatmam için feryat ediyorlar.
İnsanlarda ruh güzelliği yok, olmasını da istemiyorlar, hepsi mahvolmuşlar, ancak herkes kendi mahvolmuşluğuyla övünüyor, biricik gerçeğe başvurmayı da akıl etmiyorlar.
insan soyu tek bir kalıptan çıkmadır. çoğu, yaşayabilmek için günlerinin büyük bir bölümünü çalışarak geçirir ve özgürlük olarak artakalan zaman onları o kadar kaygılandırır ki, ondan kurtulmak için denemedik şey bırakmazlar. ey insanın alın yazısı!