The pessimist complains about the wind, the optimist expects it to change, the realist adjusts the sails.
Optimist
Başkası beni ezmemek için frene bastı ve eliyle bana arkadaşça selam verdi.
Bir başkası kapıyı ben de geçeyim diye açık tuttu, bana yer vermek için ayağa kalktı, önünden geçmem için bana yol verdi, gülümsedi, ben espri yaptığımda güldü.
Tüm o kaba erkek ve kadınlarla birlikte iyi niyetli insanlarda evlerinin kapılarını yüzüme kapadıklarında başkası bana ateş verdi.
Başkası dediğimiz kişi kusurlardan ibaret değil.
Reklam
Kültürün TrajedisiKitap Simyacıları
Simmel'i rahatsız eden , nesnel kültürün bireyin aleyhine genişleyen etki alanının insanlığa yönelik yarattığı ciddi tehdittir. Gönlünden geçen her ne kadar bireysel kültürün egemenliğindeki bir dünya ise de , Simmel böyle bir dünya imkanının çoktan kaybedildiğinin farkındadır. Bu, kültürün özünü ve varoluşunu mahvetmeye yönelik güçlerin, bizatihi bu özün ve varoluşun en derin tabakasından fışkırması, yani "kültürün trajedisi"dir. "Kültürün trajedisi" nin insanlığın trajedisi olduğunun bilincindeki Simmel, bu nedenle Marx'ın optimist devrimciliğinde çok , Weber'in içinden hiçbir şekilde kaçılamayacak " demir kafes" metaforuna inanır.
Bireysel kültürün güçten düştüğü ve nesnel kültürün egemenliğini ilan ettiği gerçek mekan metropoldür. Çünkü metropol, insan ilişkilerinde ciddi bir etkiye sahip para ekonomisinin ve paranın tiranlığının egemenlik sahasıdır. Paranın tiranlığı hayatın bütün alanlarına hesaplılık ve rasyonelliği dahil eder ve insani olan da modern metropol hayatının gündeminden düşer.
“Eğer insan türü topluca bir ‘bozulmaya’ uğrasaydı, yani sadece sapkın olduğunu itiraf edenler olsaydı -dolayısıyla eğer bütüncül canavarlık işlerlik kazansaydı- 
Marquis de Sade’ın ‘amacına’ ulaştığını düşünebilirdik; yani artık ‘canavarlar’ olmayacağını ve ‘sadizm’in de ortadan kalkacağını. Bu perspektif ‘optimist’ bir Sade yorumunun tuzağıdır elbette. Bu ‘optimist’ yorum Sade’ın eserinde ‘psiko-patolojik’ yani ‘sağaltıcı’ yönü desteklemek istemekle, onun bilmecemsi yanını gizlemektedir. Ne var ki Sade fizyonomisini oluşturan fenomenin kurnazlığı tam da bir ‘amacı’ varmış gibi görünmesindedir, hatta ‘bilimsel’ bir amacı. Bu kurnazlık, bütüncül canavarlığın tam da yalnızca sadizmi mümkün kılan koşullarla, engellerden oluşan bir ortamda yani mantık çerçevesinde yapılandırılmış normlara ve kurumlara ait dilde gerçekleşebildiğine dair derin sezgisellikte… kendini gösterir.”
Marquis de Sade’ın ‘amacına’ ulaştığını düşünebilirdik; yani artık ‘canavarlar’ olmayacağını ve ‘sadizm’in de ortadan kalkacağını. Bu perspektif ‘optimist’ bir Sade yorumunun tuzağıdır elbette. Bu ‘optimist’ yorum Sade’ın eserinde ‘psiko-patolojik’ yani ‘sağaltıcı’ yönü desteklemek istemekle, onun bilmecemsi yanını gizlemektedir. Ne var ki Sade fizyonomisini oluşturan fenomenin kurnazlığı tam da bir ‘amacı’ varmış gibi görünmesindedir, hatta ‘bilimsel’ bir amacı. Bu kurnazlık, bütüncül canavarlığın tam da yalnızca sadizmi mümkün kılan koşullarla, engellerden oluşan bir ortamda yani mantık çerçevesinde yapılandırılmış normlara ve kurumlara ait dilde gerçekleşebildiğine dair derin sezgisellikte… kendini gösterir.”
"Belki içimdeki çocuksu optimist konuşuyor ama insanlar kafa kafaya verdiğinde her şeyin üstesinden gelebiliyorlar. "
Reklam
Reklam