Sonuçta, Türkiye'de şiir okunmaz, şeklinde bir anlayış giderek yaygınlaşıyor. Oysa insanların sorun, kaygı, özlem, umut, korku, umutsuzluk, iyilik ve kötülüklerine hitap eden, insanları ilgilendiren şiirler yazıldığında bal gibi okunduğunu biliyoruz.
Bir gün gelir
Ben sizlere benzemeyi bırakırım
Bir gün gelir
Ben sizlere
Gitmeyi-gelmeyi bırakırım
Bir gün gelir
Ben sizlere
Duymayı-düşünmeyi bırakırım
Ayrılık acısı çeken birinin beyni ile madde yoksunluğu çeken birinin beyni MR cihazında aynı yerleri işaret eder. Yani o 'özlem' aslında biyokimyasal bir krizdir.