10/10
Beğendi
·2026 23. kitabı
Cimri ‘yi okurken aklıma sürekli 
Karamazov Kardeşler’deki
baba karakteri Fyodor Pavloviç geldi. İkisi de bana göre çocuklarını gerçekten seven bir baba gibi değil, daha çok kendi isteklerini ve çıkarlarını her şeyin önüne koyan insanlar. Harpagon için para ne kadar önemliyse, Fyodor Pavloviç için de kendi zevkleri ve bencilliği o kadar önemli. Bu yüzden çocuklarıyla sağlıklı bir bağ kuramıyorlar. Aralarındaki en büyük fark ise 
Molière ’in bunu komediyle anlatması, 
Fyodor Dostoyevski ’nin ise çok daha karanlık ve psikolojik bir şekilde işlemesi. Harpagon’un davranışlarına bazen gülebiliyorken, Fyodor Pavloviç insanı daha çok rahatsız ediyor. Yine de iki karakter de bana göre aynı şeyi temsil ediyor: Gücünü ve otoritesini yanlış kullanan, ailesini korumak yerine dağıtan bir baba figürü. Bu yüzden iki eseri okurken farklı dönemlerde yazılmış olsalar da insanın bencilliği ve aile üzerindeki yıkıcı etkisi konusunda ortak bir noktada buluştuklarını düşündüm.
Kitap 15 bölüm 264 sayfadan oluşan bir romandır. Konusu Avare lakaplı Mustafa'nın ailesinin inadıyla zorla Hülya adında bir kızla evlenmesi bununla beraber ailesine mahallelerine dikilecek olan apartmandan kat verilmesi, babası ile Bayram'a bakkal verilmesidir. Ayrıca Avare isminden de anlasilacagi gibi işsiz güçsüz biri olduğundan yazıhanesinde iş de verilmiştir. Bunlar verilirken Hülya'nın babası Zülfikar Bey kızının çirkinliğini de bilmektedir. Para ile toplumun alt tabakasını satın almaya çalışmıştır da denilebilir. Fakat işler istediği gibi gitmemiştir. Zülfikar Bey, Avare'nin kızını sevmediğini düşünmekte ve öldükten sonra mirasa konacağını daha sonrasında eşi Ferdane Hanım ve Hülya'yı da kapı dışarı edeceğini düşünüp Avare'ye kötü davranmaktadır. Avare'nin de bu apartman dikilmeden önce aşık olduğu bir kız vardır. Aynur. Aynur mahallenin en namuslu, en güzel kızlarından biridir. Aynur ile evlenmek isterken parası olmadığı için onunla evlenmeyi hep erteler. Sonunda Sülo ve Çingene isminde iki arkadaş Avare'nin aklına girerek Hülya ile evlenmelerine razı ederler. Evlenmesine evlenirler, ailesi artık apartmana taşınır fakat Zülfikar Bey hala durumdan hoşnut değildir. İş yerinde lavaboya dakikayla gönderir, akşam yemeklerinde Avare'yi azarlar. Bu durumun altında ise geçmişte çirkin bir kızı reddeden Zülfikar Bey yüzünden kızın tendürdiyot içip intihar etmesi vardır. Gel zaman git zaman Avare, Aynur ile tekrar karşılaşır ve o gece alkol içip birlikte olurlar. O gece geç saatte eve gelen Avare eski günlerdeki gibi sokakta naralar atarak apartmana girer. Zülfikar Bey'in karşısına dikilir ve evliliği boyunca ses etmediği her şeyi tek tek söyler. Bağırır, çağırır ve o gece her şeyi terk eder. Gebe olan Hülya ise Avare'ye üzülüp merdivenden düşer. Çocuğunu düşürür.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Albaya Mektup Yok (Gabriel Garcia Marquez)
YAZAR: GABRIEL GARCIA MARQUEZ
YAYIN: CAN YAYINLARI
ÇEVİRİ: HANDAN SARAÇ
1982 Yılı Nobel Edebiyat Ödülünü almış bir yazarın umut, bekleyiş, yoksulluk, yalnızlık, onur temalarını işleyen uzun bir öykü kitabı.
Ülkesi uğruna savaşarak hizmet vermiş yaşlı Albay, yaptığı hizmetlerin karşılığını alamamış, emekliye ayrılmış bir askerdir. Sıkıntılı, zorlu yaşlılık dönemi geçirmektedir. Özellikle ekim ayında artan bağırsak hastalığı ve yüksek ateş şikâyetleri, sağlık problemleri ile uğraşmaktadır. Karısı ise astım hastasıdır ve sürekli nöbet geçirmektedir. Oğulları yasadışı bildiri dağıtırken polis tarafından vurularak öldürülmüştür. O açlık, yoksulluk içinde oğullarını hatırası olarak beslemeye çalıştıkları, kendilerinden önce ona yiyecek olsun diye mısır buldukları horoz, aynı zamanda bir umudun sembolüdür. Horozu görmeye gelen öğrenciler, horoz dövüşü için para biriktirenler… Karısı ise oğlunun ölüm sebebi olarak horozu, horoz dövüşlerini görmektedir.
Kasaba hem ekonomik hem de toplumsal olarak baskı altındadır. Sıkıyönetim ve geceleri belli bir saatten sonra sokağa çıkma yasağı vardır. Cenazenin geçtiği yol bile sıkıyönetim kurallarına göre değiştirilebilmektedir.
Albay, bu zorlu kasaba yaşamında hak ettiği emekli aylığını almayı on beş yıldır beklemektedir, her cuma günü postaneye giderek mektup yolu gözlemektedir. On dokuz yıl önce meclis yasayı çıkardığı zaman, hakkını kanıtlaması sekiz yılını almıştır. Sonra listelere alınabilmek için bir altı yıl daha harcamıştır.
Kitap biter, Albay’ın beklediği mektup hâlâ gelmez… Aslında beklediği sadece maaş değildir, aynı zamanda devlet tarafından hatırlanmak ve emeğinin karşılığını görmektir.
Parasal sıkıntılarının çözümü için ise horozun dövüşü kazanmasına, horozun getireceği kazançtan yüzde yirmi pay almalarına bel
Ölü Canlar, Rus toplumunu ve insan karakterini eleştiren önemli bir romandır. Eserin baş kahramanı Pavel İvanoviç Çiçikov, ölmüş ancak resmî kayıtlarda hâlâ yaşayan görünen serfleri satın alarak kendisini zengin ve saygın göstermeye çalışır. Bu sıra dışı olay örgüsü, romanın dikkat çekici yönüdür; ancak Gogol'un asıl amacı Çiçikov'un planını anlatmaktan çok, onun karşılaştığı insanları ve toplumu gözlemlemektir.
Roman boyunca Çiçikov'un görüştüğü toprak sahiplerinin her biri farklı bir insan zaafını temsil eder. Kimi aşırı hayalperest, kimi cimri, kimi çıkarcı ve kimi de tamamen duyarsızdır. Bu karakterler aracılığıyla Gogol, dönemin Rus toplumundaki ahlaki çöküşü ve insanların para ile statü uğruna nasıl değişebildiğini gösterir.
Eserin en önemli yönlerinden biri, başlığının taşıdığı sembolik anlamdır. "Ölü canlar" sadece ölmüş serfleri değil, aynı zamanda ruhsal değerlerini kaybetmiş insanları da ifade eder. Romanın birçok karakteri fiziksel olarak hayatta olsa da manevi açıdan boş ve amaçsızdır. Bu nedenle eser, insanın yalnızca maddi çıkarlarla yaşamasının onu nasıl "ruhen ölü" hâle getirebileceğini anlatır.
Gogol, bu eleştirileri doğrudan yapmak yerine mizah, ironi ve hiciv yoluyla sunar. Okuyucu bazı sahnelerde gülerken aynı zamanda toplumdaki sorunları fark eder. Bu yönüyle Ölü Canlar, hem eğlenceli hem de düşündürücü bir romandır. Günümüzde hâlâ okunmasının nedeni de yalnızca dönemin Rusya'sını anlatması değil, insanın hırs, çıkar ve statü arayışı gibi evrensel özelliklerini başarılı bir şekilde işlemesidir.
Keyifli okumalar...
Kate-Anthony karakter incelemesi
Puan vermedi
Kate karakter olarak sevsemde, kardeşini her şeye layık görüp kendini hiçbir şeye layık görmemesi bunun için çabalamaması hiç hoşuma gitmedi. Çaba illa kendinden vazgeçmek anlamına gelmez bazen kendin olup da yoluna bakabilirsin. Kate'in üvey annesi ve kardeşi gerçekten çok iyi insanlar. Kendisinden daha az güzel ablasının daha iyi evlilik yapmasını kıskanmaması hatta güzelliği ve karakteri sayesinde tam istediği birini bulması hoşuma gitti. Dış güzelliğimiz de aslında bizi biz yapan unsurlardandır. Aynı yaşlarda kızı olmasına rağmen kate her daim destek çıkan üvey annesi de harika biri. İyi evlilik para anlamına gelmese de kitap için para ve unvan anlamına geliyor onu kastediyorum. Anthony karakter olarak en sevdiğim karakterlerden. Başlarda o dediğim dedik karakterin seri boyunca olgunlaşma sürecini görmek hoşuma gitti. Ayrıca en baştan babası öldüğü için daha doğmamamış kardeşine babalık abilik karışımı dahilde olmak üzere 9 kişilik (1 anne + 8 kardeş) bir aile ve vikontluk gibi bir çok sorumluluğu omzunda taşıyan. Çok sevdiği ve değer verdiği babasının küçük bir arının devirmiş olmasının korkusu güzel işlenmişti. Sürekli kate baştan çıkarıp kardeşini evliliğe ikna edicem tavrı da hiç hoş değil. Edwina'ya hiç umut vermemiş olabilir fakat Kate'e karşı bunu silah olarak kullanması kötü fakat burada ikisi de suçlu annesi olan Edwinanın sürekli ondan izin istemesi de tuhaf. Fikir almak önemsemek başka bir şey izin almak bambaşka. Ayrıca kendisi de aynı şartlarda ablası da kendisi de iyi bir evlilik yapmalı ikisi de çok gençken bu abladan izin almak tuhaftı. Karakter gelişim süreçlerini de çok beğendim olgunlaşma süreçleri çok güzeldi.
Genel romantik kitaplara göre dili de konusu da basitti. Kitap bir çırpı da okuyabiliyordu. Bazı yerlerde gereksiz uzatmalar bulunsa
Bu kitap benim gözümde bireyin ailesi ve dünya ya olan sorumluluklarını gösteren bir eser çalış patrona kazandır çalış ailene para getir ama bunları yapamicak hale geldiğinizde dönüşüm gerçekleşir insanlar size böcekmişsiniz gibi bakar bir böcek bilimci incelediği bu kitapda biz okurların aksine samsa nın bir hamam böceği olmadığını uça bilen bir tür olduğunu söyler bu hale gelen samsa kendini kabulense tüm sorun ve dertlerden uzaklaşabilirdi kafka burada babasının ona yaşattığı yetersizliği dışa vuruyor kendini kabulendirmeye odaklı ama kendini tanımaya odaklansa bu sorunları olmicak bizlerde kafkaya sahip olmicaktık belki
