Ya zekamı kullanabileceğim fırsatlar karşıma çıkmıyordu ya da ben nerede kullanmam gerektiğini bilecek kadar zeki değildim.
Ağlamaktan yorgun düşmüştüm.Aklımdan hayatım boyunca işediğimden daha fazla ağladığım geçiyordu.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Yalancı!" dedim kaşlarımı çatarak.
"Hepimiz yalancıyız Peri kızı," dedi imalı bir gülüşle.
"Aynı zamanda hepimiz yabancıyız da... Bilmeyiz neyin yalan neyin gerçek olduğunu."
Sayfa 80
"Bence birini sevmek için neden bulunur her zaman ama bazen nefret öylece ortaya çıkıverir. Başıboş dolaşan bir kötülük gibi."
"Herkesin içinde karanlık bir kuyu var bence ve o kuyu asla kurumuyor. Sorumluluğu kabullenerek oradan içiyorsun. Ve su aslında zehir."
"Peter," dedi tereddütle, "seninle uçmamı mı istiyorsun?"
"Tabii ki, o yüzden geldim.
"Biraz sert bir sesle, "Bahar temizliği zamanı geldi, unuttun mu?" diye ekledi.
Birçok bahar temizliğini atladığını söylemenin faydası olmayacağını biliyordu Wendy.
"Ben gelemem," dedi özür diler gibi. "Uçmayı unuttum. "
"Sana hemen öğretirim yine. "
"Ah Peter, peri tozunu bende boşa harcama."
Wendy ayağa kalktı, nihayet Peter'ın içine bir korku düştü. "Ne oluyor?" diye bağırdı, bu sefer o büzüştü.
"lşığı yakacağım," dedi Wendy," o zaman kendi gözlerinle göreceksin."
Bildiğim kadarıyla bu Peter'ın hayatı
nda korktuğu tekandı . "lşığı yakma," diye bağırdı .
Wendy ellerini zavallı oğlanın saçlarında gezdirdi. Artık küçük bir kız olmaması oğlanın kalbini kırmıştı; ona gülümseyen yetişkin bir kadındı o, tabii gözü yaşlı bir gülümsemeydi bu.
Sonra ışığı açtı ve Peter onu gördü. Acıyla çığlık attı ve o uzun boylu güzel yaratık uzanıp onu kollarına almak istediğinde sert bir hareketle geri kaçtı.
"Ne oluyor?" diye bağırdı Peter yine. Artık ona söylemesi gerekiyordu.
"Ben yaşlandım Peter. Yirmi yaşımı geçtim. Uzun zaman önce büyüdüm ben. "
"Büyümeyeceğine söz vermiştin! "
