Bir öfkenin, bir acının kızgın demiri kalbimize dokunmadıkça ses gelmiyor oradan.
Anlayacak mı? Kim, neyi? Sen kendini anlıyor musun? Aç uzviyetin sesini yükseltmek istedikçe gırtlağına sarıldın. Kalbinin konuşacak hali mi var?
12.1.63
Kalbi var kitapların, onları bir kerhane sermayesi gibi haşin parmaklarınla mıncıkladın mı senin oldular sanıyorsun.
11.1.63
Istıraplarını kelimeleştirmek tesellisinden de mahrum, ağlaması da yasak!