Yasin
@reactux
Selçuk Üniversitesi - Biyokimya
135 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gelin şimdi "başarı para demek değildir" hikayelerini bir kenara bırakalım. Şu anki sistemde zihinlerimizdeki başarı tanımı oldukça standarttır ve neredeyse hepimiz o standart başarı tanımına erişmek için koştururuz. Temelde bu standart başarı tanımı, havalı sıfatları, toplumda saygıyı, alınan unvanları içeriyormuş gibi gözüksede nihai noktası hep aynı yere varır: Para.
Aslında kimse, onu yaşarken hayatının en mutlu anını yaşadığını bilmez. Bazı insanlar kimi coşkulu anlarında hayatlarının o altın anını "şimdi" yaşadıklarını içtenlikle (ve sık sık) düşünebilir ya da söyleyebilirler belki, ama gene de ruhlarının bir yanıyla bu andan da güzelini, daha da mutlu olanını ileride yaşayacaklarına inanırlar. Çünkü özellikle gençliğinde, hiç kimse bundan sonra her şeyin daha kötü olacağını düşünerek hayatını sürdüremeyeceği gibi, insan eğer hayatının en mutlu anını yaşadığını hayal edebilecek kadar mutluysa, geleceğin de güzel olacağını düşünecek kadar iyimser olur.
Ona sokuldum, boynunun, omuzlarının inanılmayacak kadar güzel, kadifemsi tenini okşarken, onun gibi herkesin âşık olduğu güzel bir kızın âşık oldum diye ağlaması kadar saçma bir şey olamayacağını söyledim.
Gözyaşları içerisinde "Yani güzel kızlar hiç âşık olmaz mı?" dedi.
"Sana âşık oldum. Sana çok fena âşık oldum!"
Sesi hem suçlayıcıydı, hem de beklenmedik ölçüde şefkatli. "Bütün gün seni düşünüyorum. Sabahtan akşama kadar seni düşünüyorum."
Ellerini yüzüne kapayıp ağladı.
O yıllarda çok sevilen Türk filmlerinde "masum" bir dans partisi sırasında içtiği limonataya uyku ilacı atılarak önce aklı uyuşturulan, sonra da "kirletilip" "en kıymetli hazinesi" elinden alınan genç kızların acıklı hikâyeleri melodramatik bir havayla ibret olsun diye sık sık işlenir ve bu filmlerde iyi kalpliler sonunda ölür, kötüler de hep orospu olurdu.