Eleştiremeyenlerden eleştiriler.1000Kitap
Puan vermedi
GÜL YETİŞTİREN ADAM
Bir kitabı anlamak, yazarını anımsamakla başlar. Yedi Güzel Adam’ın en manacısı, Özdenören’i. Adını daha önce duyduğum, anımsamakta geç kaldığım şehirlerin öykücüsü. İlk ve tek roman kitabı olan “Gül Yetiştiren Adam”da, 1970’li yılların bunalımlı toplumunun yaşadığı keskin mücadeleyi iki cepheden anlatmaktadır. Bir tarafta yaşadıklarıyla neye uğradığını şaşıran bir neslin trajedisi; diğer taraftan ise Batılılaşma etkisinde benliğini bir kenara bırakıp yaşattıklarıyla afallatan modern yaşamın süslü yüzü...
Kitabın ilk bölümünden itibaren bahsettiği, kaybettiğimiz birçok değer vardır. Bunlardan biri de ‘dil’dir. "Dilini kaybetmiş bir millet yok olmaya mahkûmdur." Diline sahip çıkamayan bir milletten, dinine sahip çıkmasını bekleyememekte çok haklıdır Gül Yetiştiren Adam. Kaybettiğimiz değerleri bize hatırlatan, pek manidar bu eserin ana kahramanı Gül Yetiştiren Adam, verdiği mücadelenin arkasında duran dirayetli bir karakterdir. Bir diğer ana karakterimiz Sitare’nin ise yaşadıklarıyla kendini kaybedip “ne oldum delisi” olmasının en büyük etkeni de yaşadıklarının sonunu, ardını düşünmeden yaşamasıdır.
Sahi, Nazım’ın şiirinde bahsettiği gibi: “Sen yanmazsan, ben yanmazsam, nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?” İki farklı bakış açısı, tek bir sonuç... Bugün, yarın için yanmayan Sitare de aydınlığa çıkamadan, modern çağın son hediyesi olan intihara(!) teslim olmuştur. 80 yaşında bile dert bildiği sevdası için mahpusa düşen Gül Yetiştiren Adam, yarınları aydınlığa çıkarabildi mi? Pek sanmam. Kendi ilkesini, kendisini gerçekleştirmek için çabalaması çok daha manidardır. İlkesi olan “Bir kimse zalim bir padişaha ‘adildir’ derse, kâfir olur.” sözüne çok sarılıp çok susuyordu; ‘adil’ dememek için ‘kâfir’ olmamak adına.
“Savaşarak neyi ortadan kaldırmak
OKUDUM BİTTİ
Kitap Adı: Gölgeler
Kitabın Yazarı: Ogün ORPARS
Kitabın Yayınevi: ORPARS Yayıncılık
Sayfa Sayısı: 80
Kitap Yorumu: Bu eseri okumadıysanız şiir okudum saymayın kendinizi. Hayal diyarlarından, gerçekliğe inemeyeceğiz bir kitap. Ruhunuz işleyecek satırlarda kaybolma garantili şiirler... İçinizden bir parça koptuğunu hissedersiniz güzel şiirler okuyunca. Aslında hayatın ve dünyanın da bir şiir olduğunu buna dair eserler okuyunca anlıyorsunuz. Acısı, tatlısı, aşkı, Hayal kırıklığı neler neler var diyor insan; hem dünyada hem de şiirler de. İçimde bir evren var ben bir evrenin içindeyim demekle eş değer aslında bir şiirin içinde olmak ya da şiirin kendisi olmak. Çok keyif aldığım bir eser.
Keyifli okumalar dilerim şimdiden.
Kitap: Çeşitli Şiirlerden Oluşmakta.
(Alıntı) :
"SON RÜZGAR
Solmuş yaprağım, Solmaya mecalim yok,
Hayat çeşmesinden, hayat bul.
Gölgemi tenine sarmala, geceyi avuca, Yastığının başında kandil.
Tırnaklarını geçirip toprağın bağrına,
Yanaşayım soluğuna, son nefese...
Ruhum yol alırken, tenim tenimle...
Ruhum ruhumla kaldığında...
Son sızı olsun karanlık gözlerin. ''
Bu kitap saklı bir cevher olabilir mi?
Kitabı okurken ciddi oranda rahatsız oldum. Kimi yerlerine sinirle notlar aldım. 80 sayfalık bir tiyatro eseri sizi ne kadar sinir edebilir ki?
Okurken feminist ruhum can çekişti resmen ama zaten kitabın amacı bu. Yanlış bir düşünceyi gösterip doğrusuna yönlendirmek.
Kitabımızın baş karakterinin aşırı sivri fikirleri var. Okurken kitabı duvara fırlatma isteğiyle dolup taşıyorsunuz. Neden mi? Birkaç düşüncesinden bahsetmek istiyorum, o zaman anlayacaksınız.
"Kadın dediğin, baba evinde yokluk görecek ki koca evine geldiğinde ona muhtaç olduğunu sansın. Kadın dediğin her şeyi koca evinde görecek ki en iyisinin kocası olduğunu sansın. Kadın dediğin; aciz olacak, eğitimsiz olacak, gözü kapalı olup, ruhu sadece kocasını isteyecek..."
Buna benzer cümleler yer alıyor. Hatta erkek karakterin evlenmeyi düşündüğü kadına verdiği kitaptaki vecizelerin hepsini sakince okuyabileni tebrik etmek isterim. Bu tür şeyleri okuduktan sonra kadın karakterimizi görüyoruz ve adamın istediği gibi "saf salak" bir mizaçta gösteriliyor bizlere. Okurken ona da bir hayli sinir oluyorsunuz. Daha sonrasında tabii olan olaylar içinize su serpiyor.
Bu adam kızdan on üç yaştan fazla büyük olmasına rağmen kızla evlenmek istiyor ama ona göre bu değil, kadının bir adamı sevmesi büyük ahlaksızlık... Amca gidip dilaltını al diye diye okuduğum kısımlardı bu kısımlar.
Neden 9 verdiğim konusuna gelirsek; felaket derecede eğlendim, kitabın vermek istediği mesajlar aslında o adamın verdiklerinin tam tersi olduğu bariz bize sunuluyor. Aslında sizi sinir ederken doğruyu bir kez daha aşılıyor. Bu tür eleştirel kitapları çok seviyorum. Moliere'den okuduğum ilk kitaptı ama bu kitap üzerine basılmış diğer kitaplarını sepetime ekledim.
Kesinlikleeee tavsiye ediyorum.
İyi
Zamanın yankısıEdebiyat & Roman
Herkese Merhaba
Bugün sizlere 
Serdar Çatak kaleminden 
Zamanın Yankısı kitabının yorumu ile geldim
Nisan ayına güzel ve beni hayretlere düşüren bir kitap ile giriş yapalım Zamanın Yankısı 2024 yılı basımlı 176 sayfalık bir kitap.
︎Oturduğum mahalle, 80'li yılların en yeni binalarından oluşuyordu. Birbirine bitişik nizamlı, hepsinin dışı minik renkli taş kaplamalı, kapı eşikleri ve merdivenleri mermerdi. Kapıların üzerinde at nalı, nazar boncuğu ve isminden sonra 'APT' yazan tabelaları vardı. Sokakta herkes birbirini tanırdı. Mahallede ki yaşça büyük ağabeyler, günün modasına uygun pantolon üzerine tişört giyerlerdi. Bizler ise kazağımızı pantolonun içine tıkıştırırdık. Onlar Michael Jackson dansı yapıp, 'Alman Kale' oyununu oynarlar, bize kaçan topları almak düşerdi. Çocukluğum ve okul yıllarım bu mahalle de geçti. Çocukluğuma ait en özel iz, hatıram mahalle de oturan Müzeyyen ablaydı. Ağabeyi ile kalan Müzeyyen, Üniversite'de okuyordu. Okul çıkışı otobüsün gelişini dört gözle beklerdik. Durakta inince cebinden kesik otobüs biletlerini verir. Bizler için harika bir oyunun başlangıcı olmuştu. Günler geçiyor, durakta bekleyip biletleri alıyordum. Bir gün Müzeyyen çantasından bilet değil bir kitap vermişti. Ne hayaller kurmuştum ikimizle ilgili hepsi duraktan eve dört yüz adımda bir anda bitivermişti. On bir yaşında ilk kitabını almış Müzeyyen ile serüvenden serüvene koşuyordum. Artık bilet yerine kitap verir olmuştu. Her yerde her zaman kitap okur olmuştum. Bana ders bile vermeye başlamıştı. Güzel günler geçip giderken iki yıl geçmişti. Müzeyyen memlekete dönecek geri gelmeyecekti. Ya aşkımız, onun haberi olmasa da evlenmeyi hayal ederken nereden çıkmıştı bu gitmek. O gitmiş orada evlenmiş, ben kitaplarımla baş başa kalmıştım. Liseden mezun bile olmuştum. Bir gün kapı çaldı
Serdar Çatak kaleminden Zamanın Yankısı kitabının yorumu ile geldim
Nisan ayına güzel ve beni hayretlere düşüren bir kitap ile giriş yapalım Zamanın Yankısı 2024 yılı basımlı 176 sayfalık bir kitap.
︎Oturduğum mahalle, 80'li yılların en yeni binalarından oluşuyordu. Birbirine bitişik nizamlı, hepsinin dışı minik renkli taş kaplamalı, kapı eşikleri ve merdivenleri mermerdi. Kapıların üzerinde at nalı, nazar boncuğu ve isminden sonra 'APT' yazan tabelaları vardı. Sokakta herkes birbirini tanırdı. Mahallede ki yaşça büyük ağabeyler, günün modasına uygun pantolon üzerine tişört giyerlerdi. Bizler ise kazağımızı pantolonun içine tıkıştırırdık. Onlar Michael Jackson dansı yapıp, 'Alman Kale' oyununu oynarlar, bize kaçan topları almak düşerdi. Çocukluğum ve okul yıllarım bu mahalle de geçti. Çocukluğuma ait en özel iz, hatıram mahalle de oturan Müzeyyen ablaydı. Ağabeyi ile kalan Müzeyyen, Üniversite'de okuyordu. Okul çıkışı otobüsün gelişini dört gözle beklerdik. Durakta inince cebinden kesik otobüs biletlerini verir. Bizler için harika bir oyunun başlangıcı olmuştu. Günler geçiyor, durakta bekleyip biletleri alıyordum. Bir gün Müzeyyen çantasından bilet değil bir kitap vermişti. Ne hayaller kurmuştum ikimizle ilgili hepsi duraktan eve dört yüz adımda bir anda bitivermişti. On bir yaşında ilk kitabını almış Müzeyyen ile serüvenden serüvene koşuyordum. Artık bilet yerine kitap verir olmuştu. Her yerde her zaman kitap okur olmuştum. Bana ders bile vermeye başlamıştı. Güzel günler geçip giderken iki yıl geçmişti. Müzeyyen memlekete dönecek geri gelmeyecekti. Ya aşkımız, onun haberi olmasa da evlenmeyi hayal ederken nereden çıkmıştı bu gitmek. O gitmiş orada evlenmiş, ben kitaplarımla baş başa kalmıştım. Liseden mezun bile olmuştum. Bir gün kapı çaldıBEYRUT'TA İBRET OLSUN DİYE YAKILMIŞ O KİTAPİnsan ve Toplum
"Ah ruhum, senin yazgın kabrin karanlığıdır, ışığa karşı tamahkâr olma."
Kitap toplamda 80 sayfa olup 3 hikayeden oluşuyor ve en çok sayfa ayrılan hikayesi "Kafir Halil". Bu hikâye aynı zamanda kitabın son hikayesi. 
Halil Cibran'ın daha önce 
Ermiş ve 
Ermiş'in Bahçesi kitaplarını bayılarak okumuştum. Anlatımına, betimlemelerine, imgelerine, şiirselliğine hayran kalmıştım.
Asi Ruhlar daha önce okuduklarımdan farklı bir tür olsa da Halil Cibran'ın kusursuz anlatımını, şiirsel üslûbunu ve çarpıcı aforizmalarını yine görüyoruz bu kitapta.
Bence eleştirilebilecek tek noktası yazarın sesinin kitapta fazlaca yankılanması. Aslında bunu bilinçli olarak yapması da çok muhtemel çünkü son hikayesi Kafir Halil'deki karakterimizin adından da anlaşılıyor bu durum. Fakat beni hiç rahatsız etmedi.
Kitap gerek ilahi üslûbuyla gerek verdiği toplumsal mesajlarla bana 
Lev Tolstoy'un 
İnsan Neyle Yaşar? kitabını hatırlattı. Ama favorim tabii ki Cibran
Halil Cibran'ın daha önce Ermiş ve Ermiş'in Bahçesi kitaplarını bayılarak okumuştum. Anlatımına, betimlemelerine, imgelerine, şiirselliğine hayran kalmıştım.
Asi Ruhlar daha önce okuduklarımdan farklı bir tür olsa da Halil Cibran'ın kusursuz anlatımını, şiirsel üslûbunu ve çarpıcı aforizmalarını yine görüyoruz bu kitapta.
Bence eleştirilebilecek tek noktası yazarın sesinin kitapta fazlaca yankılanması. Aslında bunu bilinçli olarak yapması da çok muhtemel çünkü son hikayesi Kafir Halil'deki karakterimizin adından da anlaşılıyor bu durum. Fakat beni hiç rahatsız etmedi.
Kitap gerek ilahi üslûbuyla gerek verdiği toplumsal mesajlarla bana Lev Tolstoy'un İnsan Neyle Yaşar? kitabını hatırlattı. Ama favorim tabii ki Cibran
Selamlar. Nasılsınız? Ben tüm temizliği bitirmiş olmanın haklı gururuyla hızlıca okumalarıma geri döndüm. Zaten çapraz ilerlediğim için bir çok kitap yarımdı ki çok şükür hepsi tamamlandı. Haftasonu full kitap okumak nasılda iyi geldi bir bilseniz.
Yazarın daha önce #dumanvekemiginkizi seriyle tanışmış ve bayılmıştım. Yazar keisnlikle #fantastikevren kavramının hakkını veriyor. Uzun zamandır göz hapsinde tuttuğum #hayalci ise beni kesinlikle evren bakımından yine tatmin etti. Kitaba başlarken giriş kitabı olduğunun bilinciyle başlamak kesinlikle fantastik okuyucuların bilmesi gereken bir durum. Genelde ilk kitapların durağan ilerleme sebebi de bu yüzdendir. Çünkü en başta evreni, karakterleri ve oluşumları sizlere anlatmak isteyecektir. Ki ilk kitapta da bunun hakkı verilmişti. Tavsiyem olsun dostlar kesinlikle ilk kitabı bölerek okumalısınız. Ben her gün 50-80 arası sayfa sayısı kotası koyarak ilerledim. İkinci kitap zaten aktı gitti. Bir ara elimden bırakmamayacak gibi oldum.
Başta da söylediğim gibi ben seriyi cidden çok sevdim. Karakterler bence çok iyiydi. Nahif tutumları ve yeteneklerine aşık oldum resmen. Evren hakkında tek kötü kelam eden taş olur arkadaşım. Kurallar, kötüler, iyiler,yetenekler... Allahımmm ruhum resmen ruhumu doyurdu. Ki bence kitapta bilimkurgu esintisini okumak ise ayrı bir güzellikti. Bu kadar mevzunun içinde aşk olmadan olur mu? Olmaz elbet. Vıcık vıcık olmamakla birlikte bence romantik detaylar yerindeydi. Yazarın masalsı dili ve şiirsel anlatımı ile konu resmen alev aldı. Bir fantastik sever olarak kitap kesinlikle tavsiyemdir.
