"Esneklik, insanlara değişime açık olmayı, her an yön değiştirebilmeyi öğütler. Ancak her an yön değiştirmeye hazır olan insan, hiçbir yere kök salamaz. Esnek kapitalizm, geride sadece parçalanmış yaşam öyküleri bırakır."
Belki de hayatımıza yön veren şey sadece seçimlerimizdi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Muhabbet varsa gayret de vardır.
Gayret varsa nisbet de vardır.
Nisbet varsa himmet vardır.
İlim aşkı bir anlamda kitap aşkıdır.
Kitap ve kitap okumak güzeldir ama her şey değildir. Kitapseverligi abartanlar vardır.
Kitaplar üstümüze kapanan değil alemi açılan kapılardır.
İşi sadece kitap okumak olarak görmek yanlış. Okuduğunu tefekkür edip güzellikleri kişiliğine katmıyorsan o okumanın bir manası yok. Okuduğundan ders çıkarmak ibret almak esastır içselleştirmek esastır.
İlim sadece sayfaların arasında değildir. Asıl ilim satırda değil sadırdadır.
İnsan sadece sürüklenen bir varlık değildir,o yaşamına yön verebilir.
Yaşananları hatırlamanın zorlaşması, her şeyi unuttuğumuz anlamına gelmez. Travmatik olayın bir parçası olan kelime, görüntü ve dürtüler içimizde taşıdığımız acılarımızın gizli dilini oluşturmak üzere yeniden ortaya çıkar. Hiçbir şey kaybolmaz. Parçalar sadece yön değiştirir.
VÂRİDAT: CEMEL VAK'ASI...Cemel ve Sıffin Savaşları
Hazret-i Osman devrinde gevşek tutuma en acı itirazlarda bulunanların başında Hazret-i Aişe vardı. O kadar ki, bir gün, Kâinatın Efendisi’ne âit gömleği ve saç kıllarını gösterip, şöyle haykırmıştı:
“Onun bıraktığı gömlek ve saç kılları eskimedi; lâkin Şeriatı eskidi!”
Hazret-i Aişe hac için gittiği Mekke’den Medine’ye dönerken, Osman’ın öldürüldüğünü ve yerine Hazret-i Ali’nin seçildiğini haber alınca müthiş bir teessüre uğramış ve hemen Mekke’ye dönüp, bu defa, Peygamber yakını sıfatıyla Osman’ın kanını güden ilk şahsiyet olmuştur. Hazret-i Osman tarafından tâyin edilmiş olan Mekke Emiri de, Hazret-i Aişe’ye katılmıştı. Medine’den Mekke’ye kaçan öbür Emevîler de Hazret-i Aişe’nin etrafında...
Nihayet kısa zamanda Mekke, başka taraflardan da gelen yardımlar ve katılışlarla Hazret-i Ali aleyhinde “Osman’ın Kanı” vesilesiyle, gittikçe kabaran bir ihtilâl kaynağı... Talha ve Zübeyr ki, Hazret-i Osman’ı sağlığında en sert tenkitlere hedef tutan iki büyük sahabi, şimdi onlar da, “Osman’ın kanı” dâvasının mihrakı etrafında Hazret-i Ali’ye aykırı... Hazret-i Talha şöyle konuşuyordu: “Osman’ın kanını gütmek dâvasında gerekirse kendi kanımı da feda edebilirim!”
Talha ve Zübeyr’in de Mekke’de Hazret-i Aişe’ye katılışı ve hareketi düzenleme yoluna girişi, birdenbire Hazret-i Ali’ye karşı en tehlikeli davranış mahiyetini alıyor ve merkezini Mekke’de kuruyordu... Hazret-i Aişe’nin ilk sözü şu oldu:
“Hemen Medine üzerine yürüyelim!” Fakat bu teklifi uygun görmediler:
“Medine Ali’ye biat etmiştir ve bağlıdır; oradan bir mukavemet geleceğine şüphe yoktur. Bizimse Medinelilerle vuruşabilecek kuvvetimiz mevcut değil... Şam taraflarına göçsek ve oradan merkeze doğru harekete geçsek daha uygun olur!” Bu fikre de itiraz ettiler:
**“Şam tarafına Muaviye
Vâridât: Cemel Vakâsı, ″DERYA KARACA AHMED″ başlıklı bölüm, İBDA Yayınları
