sena
@senagoktas
Mahir Ünsal Eriş kitaplarını çok severek okuyorum,eski zamanlara duyulan özlemi,o yılların bir daha gelmeyeceğini ama kalbimizin güzel bir yerinde daima kalacağını kendine has üslubuyla çok güzel anlatıyor yazarımız,her ne kadar öykülerine daha çok hayran olsam da bu kitabını da severek okudum,küçük bir kız çocuğu olan Münevver’in gözünden saf,heyecanlı,sıcak ve samimi bir yazlık kasaba hikayesi,1980 sonlarına ışık tutuyor,aile ilişkileri,çocukluk ve büyüme,mahalle hayatı,arkadaşlıklar,gurbet yaşamı,aidiyet konularını işliyor,bir yandan da o yıllardaki Türkiye tarihini de çok suya sabuna dokunmadan anlatıyor,ben severek okudum naçizane önerimdir
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
bu kitap serisini henüz 12 13 yaşındayken,ablamın okulunun kütüphanesinden(ısrarlı isteğimle)getirmesi sonucu başlamış çok sevmiş yaklaşık 10 kitabı 1 ay kadar kısa sürede okumuştum çünkü yaz tatili gelecekti okul kapanmadan okumam gerekiyordu :)
öyle sevmiş öyle benimsemiş kendimden öyle çok şeyler bulmuştum ki Serra büyüdükçe ben sevinmiş,büyümüştüm
Yıllar sonra tekrar okumak ve her bulduğu gizli köşede kitap okuyan,kitaplarla büyüyen Sena’nın yanağından bir makas almak istedim
Kitaba gelecek olursak,
Henüz 15 yaşında olan Serra’nın günlüklerinden oluşan kitap,yaşadığı olayları,ailesinin kendisine göre eleştirdiği tavırlarını,ilk gençliğinden yetişkin bir birey oluşuna kadar geçen süreyi tüm şeffaflığıyla tatlı tatlı anlatıyor siz de kapılıp gidiyorsunuz
Ne diyebilirim ki,12 yaşından 24 yaşına gelmeme rağmen kitabı okurken hala o tatlı tebessümü ve huzuru iliklerime kadar hissettim,bazen bir şeyler hiç değişmiyor :)
Puan vermedi·184 syf.··
Beğendi
·2025 11. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 28 Şubat 2025 22:54
Ahmet Hamdinin kalemine,yazdıklarına doyamamak diye bir gerçek var benim için nitekim bu söylediğime şiir kitabını okuyunca da emin oldum, edebi bir şölen sunan(ben buna tanpınar şöleni diyorum) ve her okuduğum kitabının tadı damağımda kalan türk edebiyat yazarlarından biri hatta birincisi,okumadığım birkaç kitabı kaldı hemen tüketmemek için sabırla ve itinayla bekliyorum ve büyük bir sevgiyle ve şevkle kucaklıyorum okumaya başladığım her kitabını,bu yazarı kendi anadilimden okumanın gururunu size anlatamam şu mısralara bakar mısınız:
“Saatler işkence,günler celladım
Ne ben yalnızlığa bir lahza kandım
Ne yalnızlığım benden usandı.”
benim için Barış Bıçakçı okumanın insana huzur veren,güzel günler yaşadığını hatırlatan sakin,mayhoş ama bir o kadar da gevrek bir tadı var,tüm kitaplarını okuduğum halde bu yıl her ay bir kitabını tekrar okuyarak eskiden yediğimiz o cam gibi pasparlak hiç bitmeyecek bir o kadar da lezzetli akide şekerleri gibi tadı damağımda kalsın istiyorum,evet evet bana göre barış bıçakçı okumak akide şekerinin ağızda dağılması gibi :)
kitaba gelecek olursak,
sevgili yazarımız,bir çocuğun gözünden kısa kısa hikayelerle aileyi,yaşanılanları,hayal meyal hatırlanan hatıraları,saf ve temiz duygularla ama bir o kadar da şeffaf anlatıyor ki bir oturuşta bitirmek ve fakat üzerine saatlerce düşünmek kaçınılmaz oluyor
her Bıçakçı kitabında olduğu gibi her an bitirmek isteyecek kadar iştahla,hiç bitmesin diye yavaşça ve nahifce okudum,çok sevdim
bizlerden apayrı hayatlar yaşayan,gören,deneyimleyen insanların bile yaşamımızın bazı noktalarında ufacıkta olsa bizlere dokunduğunu,bazen çok büyük tesirler yarattıklarını bazense sadece uzak kalmamız gerektiğini bu sayede de yaşadığımızı,insan olduğumuzu hissettirdiklerini ben de sizden öğrendim sevgili 
Barış Bıçakçı
Barış Bıçakçı