Hayat Sevince Güzel
Ölümün panzehiri bizzat hayattır, hayat fiziksel doğum anlamına geldiği gibi aynı zamanda içsel doğum anlamını da taşır; yeniden canlandırmak, şeyleri yaratmak, onları yeniden yeniden yaratmaktır. Bunun anlamı, hayatı hem kaderin pis sırıtışından hem de hükümlerin bürokrasisinden kurtararak insan yüreğinin olağanüstü bütünlüğüne emanet etmektir. Bu bütünlükte sabır, merhamet, kulak verme, kucak açma ve ıstırap -ama aynı zamanda bunu dindirme yeteneği ve aşk vardır. Aşk. En fazla gözden ırak tutulan sözcük bu değil midir? Konuşmalarımızın, düşüncelerimizin ölüseverliği bize bunu unutturdu. Her türlü katılığın düşmanı, hayata duyulan aşktır ve aşk bizi bekleyen karanlık uçurumun önünde elimizde ürkekçe tutabileceğimiz tek ışıktır.
Reklam
Sevince Bizim Enayilik...
«Ben sadece düşünmüştüm ki, bugün gezemeyiz pek, hava çok yağışlı ve rüzgarlı çünkü. Ama benim için sorun değil. Bu havada yine de beni beklemen çok güzel doğrusu. Oysa ben, çoktan evin yolunu tutmuşsundur diyerek sana içerliyordum...
Baktığım yok üzüntüye, sevince,
Feryat etmem yâr başından savınca,
Benim gibi sevmelidir sevince:
Ne göz görür, ne kulağım işitir.
Sayfa 56 - Yapı Kredi Yayınları, 53. Baskı
Reklam
Reklam