bir adım attığım yerde
ne vardı ki
gitmemle kayboldu
her adımımda
sonsuz ben'ler koyuyorum boşluğa
ve yine ben dolmuyorum
geçip gittiğim yerlerden
iç içe öne ve arkaya bakan
bir sürü benler koymuşumdur
eskileri çocuk
şimdikiler ihtiyar
27 Nisan 1950
Saatlerce, günlerce sana yaklaşmanın, seninle konuşmanın, yüzündeki bitmek bilmeyen keder maskesinin altından bir gülümseme koparmanın bir yolunu bulmaya çalışıyorum.
.
Kemal Paşa Fransızca bilirdi. Ama Fransızca konuşan insanlara Türkçe cevap verirdi. Halbuki şimdikiler İngilizce konuşmayı marifet sayıyorlar. Sen sömürge valisi misin, nesin? Milli haysiyet diye bir şey var. Bunu yok ettiler. Çünkü bizi kültürsüzleştiriyorlar.
Kendi kendisiyle uzlaşamayan insan korkar yalnız. Şimdikiler korkuyorlarsa, kendi kendilerini tanımak istemediklerindendir. Kendi içindeki bilinmezden korkan bir sürü insanın oluşturduğu bir topluluk!
“Adımlar” saf bir ruh haleti şiirimdir, ve benim sokakta yürürken her an kendimden bir şeyin eksildiğini hissetmemden doğmuştur:
bir adım attığım yerde
ne vardı ki gitmemle kayboldu
her adımda
sonsuz benler koyuyorum boşluğa
ve gene ben dolmuyorum
geçip gittiğim yerlerde
iç içe
öne ve arkaya bakan
bir sürü ben’ler koymuşumdur
eskiler çocuk
şimdikiler ihtiyar