“Peki ya diğer insanların yaptığı ve sonunda onların değil de senin hayatını tamamen değiştiren seçimler? O zaman bizim seçimimiz nerede?”
çekip tetiği sonunda
kendimi vurdum.
ne av var artık, ne avcı.
o yok, ben yokum.
sadece küf kokusu,
dehlizimde kayboldum.
İnsan, muhteşem bir potansiyeldir ve bunun bilincinde olan toplumlar, eninde sonunda digerlerinden daha üstün olur.
Kalb tasfiyesinde helâl lokmanın hayâtî bir yeri vardır. Abdülkâdir Geylânî -kuddise sirruh- şöyle buyurur:
“Haram yemek kalbi öldürür, helâl yemek ise ihyâ eder. Lokma var seni dünyâ ile, lokma var seni âhiret ile meşgûl eder. Lokma var, seni Allâh Teâlâ’ya rağbet ettirir.”
Hazret-i Mevlânâ -kuddise sirruh- da:
“Dün gece mîdeme birkaç şüpheli lokma indi ve ilham yolunu tıkadı.” buyurur ki, bu da alınan gıdânın maddî durumu kadar mânevî durumuna da dikkat etmemiz gerektiğini ortaya koymaktadır. Yine
Mevlânâ Hazretleri şöyle buyurur:
“Teni aşırı besleyip geliştirmeye bakma! Çünkü o, sonunda toprağa verilecek bir kurbandır. Sen, asıl gönlünü beslemeye bak! Yücelere gidecek ve şereflenecek olan odur. Bedenine yağlı ballı şeyleri az ver. Çünkü onu gereğinden fazla besleyen, nefsânî arzulara düşüyor ve sonunda rezîl olup gidiyor.”
Böylesine hassas bir mevzûda müsrifçe bir tavır takınmak, elbette ki mü’min şahsiyetiyle aslâ bağdaşmaz.
Evet, uzun bir bahardı ama elbette geçti. Sonunda hiçbir şey hissetmedi. Gün gelir her şey tükenir, duygular dahil.
