Söyle bilsinler ;)))
Söyleme Bilmesinler kitabını okurken en çok dikkatimi çeken şey, insanların içlerinde yaşadıkları duyguları birbirlerine söylememeleriydi. Kitapta anlatılan birçok olayda karakterlerin yaşadığı kırgınlıkların ve sorunların büyük bir kısmının iletişim eksikliğinden kaynaklandığını düşündüm. Hatta bazı bölümlerde kendi kendime "Söylesenize, içinizdeki derdi anlatsanız hem siz rahatlayacaksınız hem de karşınızdaki insan ne hissettiğinizi anlayacak." dediğim oldu. Bana göre insanlar bazen üzülmekten, reddedilmekten veya yanlış anlaşılmaktan korktukları için duygularını saklıyorlar. Fakat bu durum sorunları çözmek yerine daha da büyütüyor. Kitap da aslında bunu gösteriyor. İnsanlar konuşmadıkça kırgınlıklar artıyor, yanlış anlamalar çoğalıyor ve ilişkiler yıpranıyor;yazarın dili bakımından oldukça sade ve akıcıydı hatta bazı yerlerde güldüğüm bile oldu sanki o kişi karşımda bana konuşuyor hissettim. Bu yüzden kitap kolay okunması ve beni sıkmadığı için kitabı tavsiye ederim. Şimdiden keyifli okumalar dilerim:)
İşlenen suça sessizlik, o suça iştirak etmektir..1000Kitap
Yazar, bu kitapta büyülü gerçekliği bir kenara bırakıp gerçeğin soğuk yüzünü gösteriyor bizlere. Zaten ölümün yüzü hep soğuktur öyle değil mi?
Marguez, kaderin insan üzerindeki ağırlığını, toplumsal sessizliğin nasıl bir suça dönüşebileceğini bizlere tüm çıplaklığı ile anlatıyor. Basit bir hikaye sonu önceden bilinen fakat içerisinde derin bir mesaj taşıyor. Bilinene müdahale edebilecekken toplumun kayıtsız kalması kaderci yaklaşımı eleştirilmiş.
Söylesenize asıl katil kim ola ki?
Bıçağı tutanlar mı?
Yoksa sessiz kalanlar mı?
Doğrusu bana göre suç bazen bıçağı tutan elde değil, sessiz kalan toplum vicdanındadır.
Yazar mağdurun gerçekten suçlu olup olmadığını belirsiz bırakarak, asıl odağı toplumsal çürümeye ve insanların sorumluluk almaktan kaçınmasına çekmiş ki bu açıdan roman basit bir cinayet romanı değil, insanlığın suskunluğunu bir toplumun vicdanını gözler önüne seren güçlü bir esere dönüşmüştür. Kanaatimce bu yüzden edebiyat ödülüne layık görülmüş. Öyle olmasaydı bile yinede çokça değerli bir kitap olarak raflarda yerini alacaktı. Çünkü günümüzde bile toplumun kanayan yarası olan bir konuya oldukça güzel bir şekilde dikkat çekmiş.
-Bana bir önyargı verin, dünyayı yerinden oynatayım.
Dilan Yamaç 
Kırmızı Pazartesi 
Gabriel Garcia Marquez
Dilan Yamaç Kırmızı Pazartesi Gabriel Garcia Marquez
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Son Tanık
Glenn Meade 'in 2014'te yayımlanan ve 
Ali Cevat Akkoyunlu tarafından Türkçeye çevrilen
Son Tanık
Bosna Savaşı'nın (1990'lar) karanlık yüzünü, Omarska Kampı'ndaki soykırımı merkeze alarak işleyen etkileyici bir tarihi gerilim romanı.
Yugoslavya'nın dağılışı sırasında Sırp güçlerinin işlediği katliamlar, aile sırları ve adalet arayışı, gerilim dolu bir tempoyla örülüyor. Meade, savaşın insan ruhundaki yaralarını özlem, ihanet ve direnişi çarpıcı diyaloglarla işliyor.
Meade'in imzası olan detaylı araştırma, Bosna'nın acısını bugüne taşıyor.
Gerçek olaylara meraklı, duygusal gerilim sevenler için zorunlu okuma; insanı sarsan, düşündüren bir eser.
Bu kitabı okurken daha evvel okuduğum 
Osman Balcıgil'in 
İncir Kuşları kitabı da aynı konu üzerine okumuş olduğum kitaplardan biri henüz okumamış olanlara bu kitabı da okumalarını öneriyorum.
Kitabı okumam için Referans olan, okur arkadaşım,
Bahar hanıma teşekkürlerimi arz ediyorum.
Kitapta beni en çok etkileyen bölüm,
LANA JORAN'IN GÜNLÜGÜ
Adım Lana joran ve bu benim öyküm.
Ben, kocam ve iki sevgili çocuğumuz, hepimiz öleceğiz.
Dünyanın ıstıraplarımıza kayıtsız kalacağından emin olduğum
gibi, öleceğimizden de eminim.
Onun için bu satırları bizi kurtarmaları umuduyla değil, acılarımızın kaydı olması amacıyla yazıyorum. Eğer dünya bunca masumun katledilmesine tanık olacaksa ve eğer öyküm tek bir insanın bile öldürülmesini engelleyecekse, o zaman zahmetlerime değmiş olacak.
Önce, tarihin tekerrürden ibaret olduğunu öğrendiğimi belirtmeme izin verin.
Bundan yıllarca önce, Nazi toplama kampları keşfedilip, fırınlarının hala milyonlarca masumun öldürülmesinin sıcaklığını taşıdıkları anlaşıldığı zaman, dünya böyle bir şeyin bir daha asla tekrarlanmayacağına söz vermişti.
Oysa, şimdi o söz unutuldu.
Çünkü bizimki gibi yüz binlerceEdebiyat & Roman
Glenn Meade 'in 2014'te yayımlanan ve Ali Cevat Akkoyunlu tarafından Türkçeye çevrilen
Son Tanık
Bosna Savaşı'nın (1990'lar) karanlık yüzünü, Omarska Kampı'ndaki soykırımı merkeze alarak işleyen etkileyici bir tarihi gerilim romanı.
Yugoslavya'nın dağılışı sırasında Sırp güçlerinin işlediği katliamlar, aile sırları ve adalet arayışı, gerilim dolu bir tempoyla örülüyor. Meade, savaşın insan ruhundaki yaralarını özlem, ihanet ve direnişi çarpıcı diyaloglarla işliyor.
Meade'in imzası olan detaylı araştırma, Bosna'nın acısını bugüne taşıyor.
Gerçek olaylara meraklı, duygusal gerilim sevenler için zorunlu okuma; insanı sarsan, düşündüren bir eser.
Bu kitabı okurken daha evvel okuduğum Osman Balcıgil'in İncir Kuşları kitabı da aynı konu üzerine okumuş olduğum kitaplardan biri henüz okumamış olanlara bu kitabı da okumalarını öneriyorum.
Kitabı okumam için Referans olan, okur arkadaşım,Bahar hanıma teşekkürlerimi arz ediyorum.
Kitapta beni en çok etkileyen bölüm,
LANA JORAN'IN GÜNLÜGÜ
Adım Lana joran ve bu benim öyküm.
Ben, kocam ve iki sevgili çocuğumuz, hepimiz öleceğiz.
Dünyanın ıstıraplarımıza kayıtsız kalacağından emin olduğum
gibi, öleceğimizden de eminim.
Onun için bu satırları bizi kurtarmaları umuduyla değil, acılarımızın kaydı olması amacıyla yazıyorum. Eğer dünya bunca masumun katledilmesine tanık olacaksa ve eğer öyküm tek bir insanın bile öldürülmesini engelleyecekse, o zaman zahmetlerime değmiş olacak.
Önce, tarihin tekerrürden ibaret olduğunu öğrendiğimi belirtmeme izin verin.
Bundan yıllarca önce, Nazi toplama kampları keşfedilip, fırınlarının hala milyonlarca masumun öldürülmesinin sıcaklığını taşıdıkları anlaşıldığı zaman, dünya böyle bir şeyin bir daha asla tekrarlanmayacağına söz vermişti.
Oysa, şimdi o söz unutuldu.
Çünkü bizimki gibi yüz binlerce
Elime aldığım gibi hemen bitirebildiğim bir kitap. Akıcı ve güzel. Aslında kitap beş yaşındaki bir çocuğun gözünden bize hapishane hayatını anlatmaktadır. Öyle ki yer yer gerçekçi ve çocuksu durumları büyüklerine yazdırdıkları mektuplar aracılığıyla gözler önüne serer.
Kitabın ana karakteri Barış ve kendisine çok yakın hissettiği ve annesinden bile daha çok vakit geçirdiği en yakın arkadaşı İncidir. Kitabın asıl anlatımı İnci’nin tahliye olmasıyla başlar. Tahliye olduktan sonra Barış’ın yaşadığı duyguları , basit görünen ama akla gelmeyen durumları mükemmel bir gözlem yeteneği ile okullarına aktarmıştır. Ve bu mektupları okurken adeta sizde beş yaşındaki bir çocuğa dönüşüyorsunuz. Kitabı okurken yer yer yer duygulanacaksınız kah ağlayıp kah güldünüz noktalar olacak. Ama şu gerçeği çok iyi yaşayacaksınız : Hapishane hayatı yaşayan çocuklar şu an ne durumda, gerçekten psikolojileri bu durumları kaldırabilecek yaşta mı veyahutta çocuk yaşlarında onlara ait bir oyuncağı var mı ? Gibi çeşitli sorularla kendi kendinizi muhakememeye alabilirsiniz. Ki alın almalısınız da. Yazarın gayesi zaten bu değil midir ? Söylesenize arkadaşlar diyesim geliyor .Barış’ ın tüm sitemi , yaşadıkları , inciye anlattıkları hep bundan değil midir ? Söyleyin sevgili okurlar bir uçurtmayı bile kıskanan insanlara sizin de iki sitem dolu mektubunuz olmaz mı ? Güneşi görmenin bu kadar önemli olduğu , basit görünen bir simit parçasının bile insana nasıl mutluluk verdiğini , bir kağıtla bir kalemin insana nasıl dert ortağı olduğunu nasıl anlayabilirdik ?
Kitap o kadar güzel o kadar nakış nakış işlenmiş ki okuduktan sonra şöyle şöyle cümleler kurabilirsiniz kendi kendinize. İleride bir gün böyle durumları yaşayan çocuklar için umut olacağım. Umudun vücut bulmuş haldeyim ben. Evet ülkenin dört bir
Söylesenize “Artık kesinlikle biliyorum” dediğiniz ne ya da neler var? Yani kendiniz, hayat ya da herhangi bir şey hakkında.
Yazar Oprah Winfrey’ e de bir programında bu soru sorulmuş. O gün bu soruyu cevaplayamamış ama tam 16 yıl sonra artık kesinlikle bildiklerini bu kitaba aktarmış. Hayatından ve deneyimlerinden yola çıkarak bizlere ilham veren hikayelerini sunuyor. Aynı zamanda insanın kendisiyle bağ kurmasını sağlıyor. Ben de kesinlikle biliyorum ki bu kitap dönüp dönüp tekrar okunacak bir kitap. Ben e-kitap uygulamasından dinledim ama bu kitabın kitaplığımda mutlaka olmasını istediğim için webden siparişimi de verdim. Canı gönülden tavsiyeyle okumanızı çok isterim.
Defterime de not aldığım bazı alıntılar:
“O zamanlar şimdi bildiklerimi bilseydim, yürüdüğüm yoldan şüphe duymakla tek bir dakika bile kaybetmezdim.”
“Eğer sizi iyileştirecek ve tamamlayacak, içinizdeki o değersizsin diyen sesi susturacak birini arıyorsanız vaktinizi boşa harcıyorsunuz. Neden mi? Çünkü zaten değerli olduğunuzu bilmiyorsanız, arkadaşlarınızın, ailenizin, eşinizin sizi buna tamamen inandırmak için söyleyebileceği hiçbir şey yoktur.”
“Hayatımızı son kez gözden geçirirken, yapılacak liste kalmadığında, koşturmaca bittiğinde, e-posta kutularımız boşaldığında, kalacak tek değerli şeyin sevip sevildiğimiz olacağını artık kesinlikle biliyorum.”
Ve kitapta Oprah’ın hala zırıldamadan dinleyemediğim dediği şarkıyı arka fona ekledim. “Oturmakla dans etmek arasında bir seçeneğin olduğunda, umarım dans edersin” diyor şarkı.
Artık kesinlikle biliyorum dediğim ne var diye ben de düşünüyorum hala. Bildiğim bir kaçını yazayım.
Artık kesinlikle biliyorum ki; sevgi inanılmaz bir güçtür. Nezaket, tüm ruhlara işleyebilen mucizevi bir değerdir.
Artık kesinlikle biliyorum ki; bazen bir gülümseme veya
Ve eğer kadınlar ve kız çocukları, var oluşlarının önemli bir noktasını sağlayan babalarının kollarında bile kendilerini güvende hissedemeyip sevgilerinin kirliliğinden şüphe duyacaklarsa, söylesenize neyi korur bu insanlık?
