Tembellik aptallığın, ahmaklığın; aptallık utanmazlığın; utanmazlık batıla dalmanın sebebidir. Aynı şekilde sapkınlık kalbin pasIanmasını; pasıanma kalbin katılaşmasını; katılaşma da kalbin mühürlenmesini ve kilitlenmesini zorunlu kılar. Bu hususta insanın yapması gereken başlangıçta kendini ciddı bir gözetim altına almak ve küçük günahların irtikabına dahi izin vermemektir. Zira küçük günahların irtikabı, büyüklerin irtikabına sürükler. Şu beyitte denildiği · gibi: 'İşler başlangıçta küçük ve zayıftırlar/Ancak hareket ettikçe büyürler, çoğalırlar. '
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi, şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı, ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
- hey gülüm,
beyaz, kalın bileğini nasıl da çırçıplak eder bu hareketi!.. -
O şimdi ne yapıyor,
şu anda, şimdi, şimdi?
Belki dizinde bir kedi yavrusu var,
okşuyor.
Belki de yürüyordur, adımını atmak üzredir,
- her kara günümde onu bana tıpış tıpış getiren sevgili, canımın içi ayaklar! ..
-
Ve ne düşünüyor beni mi? Yoksa ne bileyim fasulyanın neden bir türlü pişmediğini mi? Yahut, insanların çoğunun
neden böyle bedbaht olduğunu mu?
O şimdi ne düşünüyor,
şu anda, şimdi, şimdi?...
İnsan, işte şu devirde her şey oldukça anlaşılmışken, anlaşılmayan bir muamma. Nedense insan yaradılışça tuhaftır; birçok şeye sahip olur, oldukça hırsı artar.
Biz modern insanların karnı tok olsa da gözü hep aç! Bu yüzden ihtiyacı-mız olmayan her şeyi midemize ve cebimize dolduruyoruz. Midemiz ve cebimiz şiştikçe vicdanımız ve dünyamız fakirleşiyor.