"Bir olaydan ister söz edin, ister etmeyin, bu hiçbir şeyi değiştirmez. Bir şeyin olmadığını düşünmek, sadece başınızı devekuşu gibi
kuma sokmak demektir. İnsan,ne kadar acı verici olursa olsun, olaylara gözünü kırpmadan
bakmalıdır."
Çok uzakta, Sırbistan'da bir arşidük bir suikaste kurban gidince, bu bize pek uzakta yaşanmış bir olay gibi geldi, yani bizi ilgilendirecek bir şey değildi. Hem zaten Balkanlar'daki insanlar her zaman suikaste kurban gidiyorlardı. Bu olayların İngiltere'deki bizlere dokunması olacak şey değilmiş gibi görünüyordu.
İnsanın arkadaşları iki sınıfa ayrılır: Birinci sınıf kişinin çevresinden edindiği arkadaşlardır; yaptığınız her şeyde ortak yanlarınız olur. Onlar tıpkı şu modası geçmiş kurdele dansına benzerler. Size sarılırlar, sonra da hayatınızdan çıkıverirler; siz de onların hayatına girip sonra da çıkarsınız. Bunların kimilerini hatırlarsınız, kimilerini de unutursunuz. Bir de kişinin seçilmiş arkadaşları diye adlandırabileceğim kişiler vardır; bunların sayısı pek fazla olmaz, iki tarafın da gerçekte birbiriyle ilgilenmesi onları bir araya getirir ve koşullar elverirse bu arkadaşlık hayatınız boyunca devam eder.