Toprağa gidip "Bana biraz meyve, bir ağaç ver" derseniz; toprak ne der? "Özür dilerim efendim. Siz galiba biraz şaşırmışsınız. Burada yeni olmalısınız. Oyun o şekilde oynanmaz" diye cevap verir. Sonra size tohumun nasıl ekileceğini açıklayacaktır. Ona bakmalısınız. Sulamalı ve toprağı işlemelisiniz. Gübrele melisiniz. Korumalı ve büyütmelisiniz. Tüm bunları yaptıktan bir süre sonra ürünü ya da meyveyi alabilirsiniz. Topraktan sonsuza kadar isteyebilirsiniz; fakat bu olayları değiştiremezsiniz. Meyve için vermek, büyütmek, toprağı işlemek zorundasınız. Yaşam da aynı şekildedir.
Çok para kazanabilirsiniz. Çok büyük bir işletmeyi ya da bölgeyi yönetebilirsiniz.
Sadece kendiniz için çalışıyorsanız, siz gerçekte başarılı değilsinizdir. Gerçekten güçlü değilsinizdir. Gerçek zenginliğe sahip değilsinizdir. Kendinizi başarı dağının en tepesine koyarsanız; muhtemelen oradan düşeceksiniz demektir.
Toprakta gezen gölgeme toprak çekilince,
Günler şu değersiz hayali da er, geç, silecektir.
Rahmetle anılmak, sonsuzluk budur ama,
Sessiz yaşadım, kim beni, nerden bilecektir?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kıyafetleri, otobüsün çalıştığı devlet yolundan yukarı yürümüş olduğundan toz toprak içinde kalmış olsa bile, buralardaki dağ kızlarının çoğunun sahip olduğundan daha iyiydi. Ama eğer yolunu kaybetmişse ve yolu soruyorsa, neden bir şeyler söyleyip bu işi bitirmiyordu? Ve eğer kaybolmamışsa, ne diye bir bavul taşıyordu?
Toprak ve su insanlar arasında eşit olarak paylaştırılınca,kendi tarlamız olunca,kendi tarlamızı sürüp eker, kendi ürünümüzü kaldırınca,biz de mutlu olacağız.
Dağlarının, dağlarının ardı korkunçtur.
Hiç akıl edip de düşünen var mı?
Gün kimin hesabına tutar akşamı,
Rahmetinden kim demlenir bulutun,
Hayırlı evlat makina
Nasıl canavar kesilir.
Kurdun, karıncanın rızkını veren
Toprak nasıl ayartılır,
Yüz vermez topal öküze,
Ve almaz koynuna kara sabanı.
Ben önü toprakla kesilen nehir gibi kendi içime akmaya başladım.
