Bir vadeden sonra aile ile yaşamak, dünyanın en anlayışlı insanları olsalar bile kötü geliyor. Tuhaf bir başarısızlık hissi. Yerimi bulamadım, Kendi ayaklarımın üstünde duramadım demek gibi.
“İnsanın kendinden başka kimseye gücünün yetmediği bir tuhaf incinme saatleridir…”
Ford Prefect’in insanlar hakkında anlamakta en çok zorlandığı şeylerden biri güzel bir gün, boyun ne kadar da uzun ya da ah canım, on metrelik bir kuyuya düşmüş gibi görünüyorsun, iyi misin? Gibi apaçık ortada olan şeyleri belirtip tekrarlama huylardı. Ford ilk başlarda bu tuhaf davranışa bir açıklama getirmek için bir kuram geliştirmişti. İnsanlar dudaklarını devamlı çalıştırmazlarsa, diye düşünmüştü, belki ağızlarını bir daha hareket ettiremiyorlardır. birkaç ay süren dikkatli bir inceleme ve gözlem sonucunda bu kuramı bir başkasıyla değiştirdi. İnsanlar dudaklarını devamlı çalıştırmazlarsa, diye düşündü, beyinleri çalışmaya başlıyor. Bir süre sonra, aşırı alaycı olduğunu düşünmeye başladığı bu kuramdan da vazgeçti 
