Y.
@ucanmarti
Belki de bu sayede hayat devam ediyordu. Kimse, neye neden olduğunu önceden bilmediği için..
Manzaradan değildi cam kenarını sevmesi. Yanında bir insan az olması demekti. Öğreniyordu Derda. Ne kadar az, o kadar iyi.
Herkesin öyle bir hikâyesi yok muydu? Başlayıp da bitiremediği. Çünkü kimsenin dinlemediği.
İçine atmak, diye bir şey varken, anlatmaya ne gerek vardı?
