1975 yılnın bir kış gecesi Gregg Sanders anne ve babasını baltayla öldürdü.
Gregg o sıralarda on beş yaşındaydı ve gittiği seçkin özel okulda örnek öğrenci kabul ediliyordu. Okulun müdür yardımcısı, Gregg'in hiçbir zaman sorun çıkartmadığını ve ondan hiçbir uyarı işareti almamış olduklarını söylüyordu.
Komşular tarafından da yardımsever ve nazik bir çocuk olarak tanımlanıyordu. Olayın yaşandığı gün öğleden sonra okulda hiçbir gerilim veya korku belirtisi göstermemişti. Yine aynı gün onun yazmış olduğu bir kompozisyon çok iyi bir örnek olarak sınıfta okunmuştu. Kompozisyonun konusu İsa Tanrı arasında geçen hayali bir konuşmaydı ve "Babalar Her Zaman Haklıdır" başlığını taşıyordu. Çarmıha gerilme ve yeniden doğuş arasındaki zamanda Tanrı, İsa'ya çok sert bir şekilde dünyaya dönmesini ve babası onu çağırana kadar beklemesini emrediyordu.
Gregg'in babası New York'taki önemli bir bankanın balkan yardımcısıydı, annesi öğretmendi ve kiliseye bağlı bir çocuk yuvasında çalışıyordu. Her ikisi de bütün beklentilerini oğullarına yöneltmişlerdi ve zaten iyi bir öğrenci olmasına rağmen daha da üst düzeye çıkması için onu sürekli zorluyorlardı. Gregg'in bir arkadaşı onun için șunları söylüyordu: "Söylediklerini duyan, sürekli olarak başarısızlığa uğradığını sanabilirdi." Okulun ilk yılından onu tanıyan bir eğitim danışmanı, anne babasının Gregg'in hiç çaba göstermeden başarılı olduğuna ve evde daha fazla çalıssa daha iyi sonuçlar alabileceğine inandıklarını hatırlıyordu.
Ailenin çocuk doktoru, anneyi katı ve kapalı bir kadın olarak tanımlyordu. Bir keresinde ona Gregg'in kendisiyle konuşmak isteyeceği bir sorunu olup olmadığını sorduğunda gayet kuru bir şekilde șu yanıtı vermiști: "Bizim hiçbir sorunumuz yok!" O sıralarda, yani cinayetten üc yıl kadar önce Gregg sekiz ay boyunca
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ölümün yazıda söz konusu edilmesiyle ilgili tarihsel bilgiler çoktur: bir tanesini anabiliriz, Maurice Blanchot'yu. Düşüncesinin odağı hep bu olmuştur, ömrü ve yazısı tükenene kadar. Ölüm bir konudan önce bir odak, bir takıntı, bir uyarı - yazıda "koşan", ya da yazıda "sürünen" için kendiliğinden işaret etmektedir.
İçinde bulunduğun nimetlerle rehavete kapılıp kendini avutma. Çünkü hepsi bir gün ayrılıp gider.Allah’ın şu ayetine dikkat et:
“ Şüphesiz senden önceki ümmetlere de peygamberler gönderdik (fakat dinlemeyip âsî oldular. Tevbe edip bize) yalvarsınlar diye onları ansızın (kıtlık ve hastalık gibi) darlık ve
sıkıntıyla yakalayıp cezalandırdık. “(En’am, 42)
Mürselât SuresiAlıntı
Rahman Rahim Allah'ın Adıyla
1. Yemin olsun, o art arda gönderilenlere/meleklere/rüzgârlara/vahyin bölümlerine/kalplere inen doğuşlara,
2. Esip de büküp devirenlere,
3. Dağıtıp yayanlara/diriltip harekete getirenlere,
4. Fırka fırka ayıranlara,
5. Öğüt ulaştıranlara/Kur'an'ı ulaştıranlara,
6. Özür yahut uyarı İçin,
7. Ki, size duyurulmuş olan, mutlaka gerçekleşecektir.
8. Yıldızlar silinip süpürüldüğünde,
9. Gök yarıldığında,
10. Dağlar un ufak edilip savrulduğunda,
11. Resuller vakte bağlandığında,
12. Hangi gün için vakte bağlandılar?
13. Ayrım ve hüküm günü için.
14. Ayrım ve hüküm gününü sana bildiren nedir?
UYARI
Kıyamet’i başlatmak tehlikeli olabilir. Sakın evde denemeyin.
