En yakınımızdaki insanların bize yaptığı kötülükler -sanki bunları kendimiz istemişiz gibi; sanki iyiliği değil de, kötülüğü amaçlamışız gibi; sanki iyilik yakınlığın öylesine bir yan amacıymış da, esas kalıcı olan, asıl başarı kötülükmüş gibi- ve bütün bu kötülüklere karşı, geç gelen bu garip sevgi.
Bunda... özel bir yan vardı. Gizli bir isim. Gizli kimlik. Ailelerinin korkuları, umutları ve talepleriyle ilgisi olmayan başka kişilere dönüşürken atılan adımlardan biri. Richie sevgili taklitlerini boşa yapıyor olamazdı; belki de onlar gibi ucubeler için, farklı olmanın bazen ne kadar önemli olabileceğini biliyordu.
Bütün bu çekilen acı, bir kötü rüya olsaydı ah! . . Ve yan yana . . . omuz omuza verip yürüseydik tarlalara doğru yeniden! Saka kuşlarının türküsüyle şenlenen ormanlara doğru yürüyebilseydik! Ve her birimizin sevdiceği
kendi kolunda, çiçeklere bürünmüş kiraz bahçelerinden. gülümseyerek çıkıp, yan yana eğlenmek üzere . . . şenlik meydanlarının yolunu tutabilseydik! . .