Mürekkep pıhtılaşıyor, şiir yorgun
Şiir epeyce yorgun-bıraksam iyi olacak
Ellerimden sar beni, ver ellerime
Bir ben kalmışım bana tutunacak...
Yorgun ve yaşlı istemeye istemeye varolmaya devam ediyorlardı. Çünkü ölmek için yeterince güçlü değillerdi,
Reklam
Biraz yaşıyor, biraz yaşamıyor gibiyim, sonrasını düşünemeyecek kadar yorgun, bugünü unutmayacak kadar neşeliyim.
Bize de şöyle bir sığınak lazım
Kız kendisi için hiç üzülmemişti; yalnızca yorgun ve aksi hissetmişti kendini, çünkü insanlardan ve çevresindeki şeylerden hiç hoşlanmıyordu. Ama şimdi dünya değişiyor ve daha da güzelleşiyordu sanki. Eğer kimse gizli bahçeyi öğrenmezse, kendi kendine hep mutlu olabilirdi.
neyin peşindeyim gece gündüz?
nedir istediğim bilmiyorum ey Tanrım
şimdi neden yılgın, yanan bu kalp?
aradığı ne, yorgun bakışlarımın?
Reklam
Reklam