Kitabı bitirdim ve kafamın içinde küçük bir tartışma programı başladı diyebilirim. Bir yanım “aman beden bütünlüğü” diyor, diğer yanım “birine hayat olmak varken?” diye susmuyor.
Yazar sağ olsun,
Kişisel gelişim kitaplarını tek başına okumayı her zaman kolay bulmuyorum. Bazen anlatılanlar ne kadar doğru olsa da kuru öğütler arasında kaybolabiliyorum. Ama bu tür konular bir romanın içine
Yürümenin Felsefesi, sıradan görünen bir eylemi derin bir düşünme pratiğine dönüştüren etkileyici bir eser. Frédéric Gros, yürümeyi yalnızca bir yerden bir yere gitmek olarak değil; insanın kendisiyle, doğayla ve düşünceleriyle kurduğu özel bir ilişki olarak ele alıyor.
Kitap boyunca Nietzsche, Rousseau, Kant ve Thoreau gibi düşünürlerin yürüyüş alışkanlıkları üzerinden, yürümenin düşünce üretmedeki rolü inceleniyor. Gros’a göre yürümek, modern hayatın hızına ve gürültüsüne karşı sessiz bir direniş biçimi. İnsan yürürken yalnızca mesafe kat etmez; aynı zamanda zihnindeki yükleri hafifletir, dünyaya farklı bir gözle bakmayı öğrenir.
Eserin en güçlü yanı, felsefi derinliği sade ve akıcı bir dille sunabilmesi. Okur, kitabı bitirdiğinde yürüyüşe çıkma isteği duyuyor ve attığı her adımın anlamı üzerine düşünmeye başlıyor. Yer yer deneme tadında ilerleyen anlatım, kitabı akademik bir metinden çok kişisel bir yolculuğa dönüştürüyor.
Sonuç olarak, Yürümenin Felsefesi, yürümeyi sevenler kadar hayatın koşuşturması içinde kendine bir nefes alanı arayanlar için de değerli bir kitap. İnsanın bazen en önemli yolculuğunun, ayaklarıyla değil düşünceleriyle yaptığı yolculuk olduğunu hatırlatıyor.
Semerkant
Amin Maalouf’un 
Semerkant romanı, yalnızca bir tarih romanı değil; geçmişin izlerini, insan ruhunun arayışlarını ve bir dönemin kültürel zenginliğini hissettiren etkileyici bir yolculuk. Kitabı okurkenTarihi Roman
Son yıllarda hayat, sanki bir yere yetişememe korkusuyla nefes nefese geçiyor diye düşünüyorum. Herkes bir yerlere yetişmeye, eksik kalan bir şeyi tamamlamaya, sürekli daha fazlasını yapmaya
İçimi eline aldı, bir güzel çitiledi, güneşe serdi, ruhumu havalandırdı bu kitap. Yüzümde sürekli bir gülümsemeyle okuyup bitirdim.
İngiltere’nin bitmek bilmez yağmurundan ve hastalıklardan bıkıp
