Zeliş

‘’İnsanın iyi olmak için akla ihtiyacı yoktur. Hatta bana zaman zaman bunun tam tersi olmalı gibi gelir. Çok zeki birini ele al, hemen hiçbir zaman iyi biri olmadığını görürsün.’’
Sayfa 43·Kitabı okudu
Ölümün çaresizliği ve yaşamın anlamsızlığı karşısında gözüm hep zamanda oldu.
Sayfa 108·Kitabı okuyor
Yaşamla hesabını kesin olarak koparırken kendi insanlarını düşündükçe duygulanmıyor, en çok nefret ettiği kişileri aslında nasıl sevmiş olduğunu anlamaya başlıyordu.
Bunu biraz olsun içini dökebilsin diye yapardı, çünkü ölünceye kadar aşktan daha güçlü bir bağla, ortak vicdan azabıyla bağlıydılar birbirlerine.
Çünkü tutku istisnai bir duygudur, kıskançlık ise dünyadaki en istisnai tutkudur.