Zeliha Bakay
@zelisbky
Ay ışığı kanıyor kör gecenin koynunda
Sam rüzgarı üşüyor ruhumun ayazında
Bu gece dünyada hangi zihinde varlık buldum acaba? Afrika'da bir kulübede öykülerimi okuyan bir münzevinin zihninde mi mesela? Zamanın ve bilimin rüzgarındaki yalnız mum, isyankâr sürgünümde beni var eden titrek ışık o mu?
Garip. Komik.
Yaşarken asla duymadığın, umursamadığın bir sesin, bedenini besleyen nefesin sesinin yokluğunu, öldükten sonra nasıl da fark ediyordun!
Nefret.
Nefret damarlarındaki kandı, yukarıdan aşağıya, aşağıdan yukarıya akıp duruyordu.
