ÖlsünŞiir
acım sessiz bir güneş batmasıdır ölsün
eksik ve kötü bir güneş batmasıdır ölsün
her yerlerim bir yaşlık gibidir denizden
bulantım yanlışlıktan bir deniz tutmasıdır ölsün
sulfata karnımı avuçla güneşimi ver sulfata
ham zerdaliler ve kavunlar ve bataklar ölsün
ay çıkar dağlara vurur ey Mustafa
bu gece Mustafa ’nın sanki son yatmasıdır ölsün
Çocuğunu başkaları büyütecek, hafta sonları görürsün. Aşını başkaları pişirecek sen yersin. Karını akşamdan akşama bulursun. Yorgunluktan kemiklerin sızlayacak aldırma. Taksitle al evini, taksitle döşe, taksitle yaşa. Seni de başkaları yaşatıyor inan buna. Ziller, düğmeler, levyeler, planlar, çok uluslu şirketler. Evet anladık bostana su sabah serininde girermiş, ayrılık olur deyi gözden öpmek iyi değilmiş, tohum ekmeden önce iki rekât namaz kılıp “kurdunan, kuşunan, eşinen, dostunan yemek nasib eyle” demek gerekmiş.
Bırak şimdi bunları, bak çalıştığın inşaat ellisekiz hâneli bir köy artık. Bu yeni köyde bir yer kapmaya bak. Greve git, “sınıf bilinci”ne ulaş. Evet yamuk tarlanın başına diktiğin zerdaliler kurumuştur, tarlayı ot basmıştır. Merek yıkılacak, yaz gecelerinde halaya durup, harman makinasından savrulan saman tozlarına bulaşıp, derin derelerden aşağılara ovaya doğru süzülen türküler unutulacaktır. Demirdöküm’ün önünde davul-zurna kurup horon oynayan beyaz önlüklü grev gözcülerine şaşma. Onların çocukları artık horon oynayamayacaklar. Bir dünyanın eşiğindesin. Eğilip eğilip bakıyorsun. Özlemlerin, hasletlerin hasılı her şeyin arkada kaldı. Kalacak, unutulacak. Güçlenen, süren önündeki dünya..
Sen de bu dünyanın saliki olacak mısın?
Adına ayrılmış proleter bir koltuğa gömülecek misin?
Korkulusun, şaşkınsın, yabancısın.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Unut, bırak, değiştir!
Unut sabah namazında safta durmayı. Nöbettesin. Unut amcaoğlunun cenazesini, fazla mesai. Boynundaki hamaylı çöz at, güldürme kimseyi yavuklunun verdiği çevreyi göstererek. Bak eller dünyayı değiştirmişler, sen de değiştir dünyanı. Yarınlar senin.
Çocuğunu başkaları büyütecek, hafta sonları görürsün. Aşını başkaları pişirecek, sen yersin. Karını akşamdan akşama bulursun. Yorgunluktan kemiklerin sızlayacak, aldırma. Taksitle al evini, taksitle döşe, taksitle yaşa. Seni de başkaları yaşatıyor, inan buna. Ziller, düğmeler, levyeler, planlar, çok uluslu şirketler. Evet, anladık bostana su sabah serininde girermiş, ayrılık olur deyi gözden öpmek iyi değilmiş, tohum ekmeden önce iki rekât namaz kılıp "kurdunan kuşunan, eşinen dostunan yemek nasip eyle" demek gerekmiş.
Bırak şimdi bunları, bak çalıştığın inşaat ellisekiz haneli bir köy artık. Bu yeni köyde bir yer kapmaya bak. Greve git, "sınıf bilinci'ne ulaş. Evet, yamuk tarlanın başına diktiğin zerdaliler kurumuştur, tarlayı ot basmıştır. Merek yıkılacak, yaz gecelerinde halaya durup, harman makinesinden savrulan saman tozlarına bulaşıp, derin derelerden aşağılara ovaya doğru süzülen türküler unutulacaktır. Demirdöküm'ün önünde davul-zurna kurup horon oynayan beyaz önlüklü grev gözcülerine şaşma. Onların çocukları artık horon oynayamayacaklar. Bir dünyanın eşiğindesin. Eğilip eğilip bakıyorsun. Özlemlerin, hasletlerin hasılı her şeyin arkada kaldı. Kalacak, unutulacak. Güçlenen, süren önündeki dünya... Sen de bu dünyanın saliki olacak mısın?
Nedir bu dilcilerden çektiğimizAlıntı
Şu son zamanlarda sokaklarımızda "karpuz" gibi, "Şeftâliler! Zerdâliler!..." gibi meyva adlarının biraz fazla bağırılarak satılışı başka bir şey düşündürüyor: Dilcilerimiz belki onların da adını değiştirirler diye, halk satıcıları bu kelimelerin sesi kulaklarımızda yerleşsin istiyorlar...
Dönüş
Torbalarda ballar, pirinçler, bulgurlar, tuzlar, tuzlamalar, yağlar, şekerler, boyalar, kuru zerdaliler, üzümler, kalemler, defterler, kitaplar, tebeşirler, bayraklar, ilaçlar ve yanımda cüzzamlı babalar, oğullar UNICEF'in cüzzamlılara yardım faslından un çuvalları, süt tozu kutuları ve ilaçlar, iki koyun, üç keçi koyulduk yola. (İçimde garip bir duygu: Sanki bir başkasının adına yolculuk ediyorum.)
Uçurumlar, yarlar, engebeli topraklar aşıp, tilkiler, kartallar, akbabalar, tavşanlar görüp, derin derin soluyup, yazgımız, insanların yazgısı üstünde kafa yorup, bağrımızı kâh rüzgâra açıp kâh kapayıp, kâh terleyip kâh üşüyüp, kendi kendimize sarılarak altmış kilometrelik yolu aldık.
Sağ ol şoför kardeş.
Sen de sağ ol yabancı.
Yolun açık olsun şoför kardeş.
Senin de talihin, yabancı.
Sulfata'yaŞiir
acım sessiz bir güneş batmasıdır ölsün
eksik ve kötü bir güneş batmasıdır ölsün
her yerlerim bir yaşlık gibidir denizden
bulantım yanlışlıktan bir deniz tutmasıdır ölsün
sulfata karnımı avuçla güneşimi ver sulfata
ham zerdaliler ve kavunlar ve bataklar ölsün
ay çıkar dağlara vurur ey Mustafa
bu gece Mustafa'nın sanki son yatmasıdır ölsün
sulfata acımı dindir acını kat bana
eksik ve kötü gemilerin gitmesidir ölsün
ben ki çarşılara giderim armut kokarım
kavuniçi duygular ve yataklar ölsün
toysun adın deliye çıkar bir gün bilsene
saat beşleri düşün yalnız öbürleri ölsün
sulfata hatırla acımı sen bir haziransın
sulfata öbürleri bir bayram haftasıdır ölsün
ben dağlara çıkarım dağlarda bağırırım
bütün çalgılar bir şeyin uzatmasıdır ölsün
