Zevc kelimesi Arapçada esasen "eş" demektir. "Mükemmel bir şekilde eşleşmiş eşler"e zevc denir. Güneş ve Ay "zevceyn"dir. Gece ve gündüz "zevceyn”dir. Dünya ve ahiret hayatı da “zevceyn”dir; birbirini tamamlarlar. Bu hayat ahiret hayatı için bir anahtardır. Ahiret hayatı da bu hayata bağlıdır. Birbirleriyle ilişki içindedirler. İnsanların vücudu ve ruhu zevceyndir; birbirlerine eştir, birlikte çalışırlar. Erkek ve kadın da zevceyndir. Arap dilinde erkek veya hanım olsun, eşlerin her birine genellikle "zevc" denirdi. "Zevce" diye bir kelime yoktu. Bu Kur'ân'da da sabittir. Kur'ân erkek ve kadın için "zevc" kelimesini kullanır.
Her insan münasebette bulunduğu adamı hemen bir tek yüzüyle tanır. Kadın kendisini seveni zevc olarak, çocuk kendisine ders vereni hoca olarak, fakir kendisine para vereni iyi olarak tanır. Fakat onların başka yüzleri de vardır! Bir mahluk gönlüyle yapayalnız kalınca nasıl değişir! Kimse bu değişmiş insanı tanıyamaz, kimse onun yalnızlığına giremez, kimse kimseyi tekmil yüzleriyle, bütün insanlığıyla bilmez!
Bahtiyardır o kadın ki, kocasının diyanetine bakıp Ebedi arkadaşımı kaybetmeyeyim diye takvaya girer.
Veyl o erkeğe ki, saliha kadınını ebedi kaybettirecek olan sefahete girer.
Ne bedbahttır o kadın ki, müttaki kocasını taklit etmez, o mübarek ebedi arkadaşını kaybeder.
Binler veyl o iki bedbaht zevc ve zevceye ki,birbirinin fıskını ve sefahatini taklit ediyorlar, birbirine ateşe atılmasında yardım ediyorlar. Lemalar 199.