Dünyanın En Tuhaf MahlûkuAlıntı
"Akrep gibisin kardeşim, korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
Serçe gibisin kardeşim, serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim, midye gibi kapalı, rahat.
Ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim.
Bir değil, beş değil, yüz milyonlarlasın malesef.
Koyun gibisin kardeşim, gocuklu celep kaldırınca sopasını sürüye katılıverirsin hemen ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye.
Dünyanın en tuhaf mahlukusun yani, hani şu derya içre olup deryayı bilmeyen balıktan da tuhaf.
Ve bu dünya, bu zulüm seni sayende.
Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi sıkılıyorsak,
Kabahat senin -demeğe de dilim varmıyor ama- kabahatın çoğu senin canım kardeşim!"
"Gerçekte adamın belirgin bir özelliği yoktu; göze çarpan tek yönü, bilgeliğini bir nice yaşanmış olaylarla kazanmış bir kişinin yalınlığıydı."
"Gerçek hayata ulaşabilmek için, şimdiki varoluşumuz içinde tekrar aklî vicdan ile doğmamız gereklidir."
