“Sizin dünyada insanlar” dedi Küçük Prens, ‘bir bahçede beş bin gül yetiştiriyorlar; yine de aradıklarını bulamıyorlar.”
“Bulamıyorlar.” dedim.
“Oysa aradıkları tek bil gülde, bir damla suda bulunabilir.”
“Doğru.” dedim.
Küçük Prens ekledi:
"Ama gözler kördür. İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman gerçeği görebilir."
"Tanrı'ya onu bana bağışlaması için dua edemiyorum; ama yine de o sanki bana aitmiş gibi geliyor. Tanrı'ya, onu bana vermesi için dua edemiyorum; çünkü o bir başkasına ait."
Kimseler görmedi Ömür hanım, bu dünyadan ben geçtim.
İçimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir avuç düş ölüsü yüreğim..
“Genellikle ızdırabın derinliklerinde olsam da, içimde hala sükunet, saf bir ahenk ve müzik var.”
-Van Gogh