İnsan bazen yaşadığı olaylar karşısında duyguların tesiriyle hareket edebilir bazen de mevcut şartlara odaklanıp kalabilir. İnsan yaşadıklarını ve olaylar içerisinde hissettiği duygularını gerçeklerle birleştirebildiğinde veya mevcut şartlar ne olursa olsun Allah’ın vaadlerine sığınarak umutla dua ettiğinde sürecin yoğunluğundan kurtulabilir. Her hâlükârda beynini iki taraflı kullanmış ve dengelemiş olur. Bu durumda basiretli değerlendirmeler ortaya çıkar, hikmetli kararlar alınabilir ve ferasetli adımlar atılabilir, Allah (cc) en doğrusunu bilir.
Dua ettikçe amele; amel ettikçe duaya devam edildiğinde hayırlı bir döngü ortaya çıkar. Bu döngü Allah’ın yardımıyla bazen son sürat dönerken bazen de insani özelliklerimiz devreye girip yavaşlasa da asla durmaz. Duayla elde edilen duygu ve düşüncelerin enerjisi amele dökülmediğinde elde edilen enerji bir süre sonra söner. İnsan ihtiyacı olduğunda enerjiyi bıraktığı yerde bulamaz.