Feridun
@Kaan_Dgr
Sanat... Sanattan anlayacaksınız... Hepinize bunu, anlatacağım!
Tiyatro!
59 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Tiksinç Propaganda YazınıÇizgi Roman
ABD her türlü uluslararası hukuka aykırı davranıyor, düşmanlarını alt etmek için suçlularla işbirliği yapıyor, katilin birisini beyaz sarayın başına getiriyor, olabildiğince saldırgan davranıyor, ve günün sonunda mağduru oynuyor. Gerçekten tiksinç bir propaganda medyası. Bir de 2003'te Sovyetler çoktan duman olmuşken çıkarmışlar bunu, soğuk savaş döneminde de değil. Sonunda da zamanda döngüsel bir haltlar oluyor, oradan da müthiş bir mesaj çıkarmamız ve kafamızın açılması gerekiyor galiba.
İğrenç.
Tolstoy'un itirafları
Lev Tolstoy 'un bu dertlerini 
Kazaklar, 
İvan İlyiç'in Ölümü, 
Diriliş, 
Efendi ile Uşağı, 
Anna Karenina ve 
Sivastopol içinde, yani kurgu aracılığıyla çok daha iyi anlattığını düşünüyorum. Kazaklar'da "O da bir insandı işte" sözü ile, İvan İlyiç'in Ölümü'nde ana karakterin hayatını "yanlış" yaşadığının farkında olmasıyla fakat bunu kabul etmekte zorlanmasıyla, Diriliş ve Anna Karenina'nın sonunda ana karakterin tüm insanlığı kapsayan sevgisini keşfetmesi ve bunu tüm İbrahimî dinlerle birleştirip huzuru bulmasıyla, Efendi ile Uşağı'nda ana karakterin sınıf farklılıklarını göz ardı etmeyi öğrenmesiyle ve uşağı için canını feda ederken duyduğu huzurla, ve Sivastopol'de savaşın insan ayırmadan herkesi öldürmesiyle ve karakterlerin ölüm-kalım seçimlerini yaparken çevrelerindeki insanların kendileri hakkındaki yargılarını göz ardı edememesiyle anlatılan her şey; sanki bu kitapta özetlenmiş. Fakat bu değerler, düşünce ve duygular Tolstoy'un muazzam kurgu, hikayecilik ve karakterizasyon yeteneklerinden sıyrılınca ikna ediciliklerini ve etkileyiciliklerini kaybetmişler. Tolstoy maceramın sonlarına doğru okumam daha iyi oldu, iyi ki ince diye başlarda okumamışım bunu.Edebiyat
Lev Tolstoy 'un bu dertlerini Kazaklar, İvan İlyiç'in Ölümü, Diriliş, Efendi ile Uşağı, Anna Karenina ve Sivastopol içinde, yani kurgu aracılığıyla çok daha iyi anlattığını düşünüyorum. Kazaklar'da "O da bir insandı işte" sözü ile, İvan İlyiç'in Ölümü'nde ana karakterin hayatını "yanlış" yaşadığının farkında olmasıyla fakat bunu kabul etmekte zorlanmasıyla, Diriliş ve Anna Karenina'nın sonunda ana karakterin tüm insanlığı kapsayan sevgisini keşfetmesi ve bunu tüm İbrahimî dinlerle birleştirip huzuru bulmasıyla, Efendi ile Uşağı'nda ana karakterin sınıf farklılıklarını göz ardı etmeyi öğrenmesiyle ve uşağı için canını feda ederken duyduğu huzurla, ve Sivastopol'de savaşın insan ayırmadan herkesi öldürmesiyle ve karakterlerin ölüm-kalım seçimlerini yaparken çevrelerindeki insanların kendileri hakkındaki yargılarını göz ardı edememesiyle anlatılan her şey; sanki bu kitapta özetlenmiş. Fakat bu değerler, düşünce ve duygular Tolstoy'un muazzam kurgu, hikayecilik ve karakterizasyon yeteneklerinden sıyrılınca ikna ediciliklerini ve etkileyiciliklerini kaybetmişler. Tolstoy maceramın sonlarına doğru okumam daha iyi oldu, iyi ki ince diye başlarda okumamışım bunu.İvan İlyiç'in ÖlümüEdebiyat
Puan vermedi·83 syf.··
Beğendi
·2024 17. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 08 Eylül 2024 15:47
İvan İlyiç'in Ölümü'nü değerlendirirken Tolstoy'un otobiyografik eseri 
Gençlik 'ten destek almanın çok faydalı olacağını düşünüyorum. Gençlik'te, Tolstoy'un, İvan İlyiç gibi "comme il faut" (tr. "olması gerektiği gibi") bir adam olmaya çabaladığını, fakat bu uğurda yalnızca yüzeysel ilkelerin peşinden koştuğunu görüyoruz; tırnakların düzenli kesilmesi ve temiz olması, kıyafetlerin şık durması ve temiz olması, Fransızca'nın olabildiğince düzgün bir aksanla konuşulması gibi. Dahası, eserde anlatıldığı üzere Tolstoy genç yetişkinliğinde "comme il faut" özelliğini destekleyecek nitelikte bir de kendisine "Yaşam Kuralları" yazıyor. Fakat kitap süresince yaşam kurallarına uymak şöyle dursun, yaşam kurallarını yazdığı bile hatrına gelmiyor. Gençliğini biraz verimsiz, ve bol bol hatalar yaparak geçiren Tolstoy -hepimiz gibi- kitabın sonunda çok önceden yazdığı "yaşam kuralları" kağıdını buluyor ve sinirsel bir boşalma yaşayarak gözyaşı döküyor. Fakat genç Tolstoy'u kurtaracak şey ne "comme il faut" olmak, ne de yaşam kurallarına uymaktı tabi ki. Gençlik boyunca Tolstoy'un tüm problemlerini gençliğinden gelen kibri, ve bu kibirle hiç uyuşmayan, fakat yine gençliğinden gelen deneyimsizliğiyle açıklayabiliriz.
İvan İlyiç'in de genç Tolstoy'a benzer şekilde katı yaşam kuralları var. Hangi insana nasıl davranılacağı, hangi işin hangi saatte yapılacağı, eşiyle olan sorunlarının nasıl çözüleceği, neredeyse algoritmik denebilecek, yazılı olmayan kurallar bütününe bağlı. Karısıyla olan problemleri bu yöntemlerle çözülemezse tamamen gözardı ediliyor (bir yerden sonra karı koca oldukları için edilemiyor ve evlerine sürekli bir gerginlik ortamı hakim oluyor tabi ki), evlilik problemleri taşınılan yeni eve lüks eşyalar alınarak "çözülüyor", kendisinden aşağı sosyal statüdeki insanlara
Gençlik 'ten destek almanın çok faydalı olacağını düşünüyorum. Gençlik'te, Tolstoy'un, İvan İlyiç gibi "comme il faut" (tr. "olması gerektiği gibi") bir adam olmaya çabaladığını, fakat bu uğurda yalnızca yüzeysel ilkelerin peşinden koştuğunu görüyoruz; tırnakların düzenli kesilmesi ve temiz olması, kıyafetlerin şık durması ve temiz olması, Fransızca'nın olabildiğince düzgün bir aksanla konuşulması gibi. Dahası, eserde anlatıldığı üzere Tolstoy genç yetişkinliğinde "comme il faut" özelliğini destekleyecek nitelikte bir de kendisine "Yaşam Kuralları" yazıyor. Fakat kitap süresince yaşam kurallarına uymak şöyle dursun, yaşam kurallarını yazdığı bile hatrına gelmiyor. Gençliğini biraz verimsiz, ve bol bol hatalar yaparak geçiren Tolstoy -hepimiz gibi- kitabın sonunda çok önceden yazdığı "yaşam kuralları" kağıdını buluyor ve sinirsel bir boşalma yaşayarak gözyaşı döküyor. Fakat genç Tolstoy'u kurtaracak şey ne "comme il faut" olmak, ne de yaşam kurallarına uymaktı tabi ki. Gençlik boyunca Tolstoy'un tüm problemlerini gençliğinden gelen kibri, ve bu kibirle hiç uyuşmayan, fakat yine gençliğinden gelen deneyimsizliğiyle açıklayabiliriz.
İvan İlyiç'in de genç Tolstoy'a benzer şekilde katı yaşam kuralları var. Hangi insana nasıl davranılacağı, hangi işin hangi saatte yapılacağı, eşiyle olan sorunlarının nasıl çözüleceği, neredeyse algoritmik denebilecek, yazılı olmayan kurallar bütününe bağlı. Karısıyla olan problemleri bu yöntemlerle çözülemezse tamamen gözardı ediliyor (bir yerden sonra karı koca oldukları için edilemiyor ve evlerine sürekli bir gerginlik ortamı hakim oluyor tabi ki), evlilik problemleri taşınılan yeni eve lüks eşyalar alınarak "çözülüyor", kendisinden aşağı sosyal statüdeki insanlaraKötü ÇeviriEdebiyat
Çevirisi çok ama çok kötüydü. Bazı kısımlarda nedense İngilizce kelime dizimi birebir olarak Türkçeye uyarlanmış ve bundan dolayı anlam bulanıklaşmış, yer yer tamamen kaybolmuş. Güzel bir çeviri olsaydı oldukça keyif alabileceğim bir roman olduğuna eminim, fakat maalesef bitmesini dört gözle beklediğim bir deneyim oldu. Hayatımın bu noktasından sonra Murat Bey'in çevirdiği herhangi bir kitabı görmek dahi istemiyorum, okurken sinirlerim tepeme çıktı.
Doktor Moreau'nun Adası'nı benim için korkutucu yapan şey, tamamlandığı tarihten itibaren zaman geçtikçe gerçekleşmesinin daha mümkün hale gelmesidir. Wells, "Bunu bir yalan olarak kabul edin - ya da bir kehanet" cümlesini "Zaman Makinesi"de yazmış olsa da Doktor Moreau'nun Adası bu açıdan daha kuvvetlidir.
