1’isi
@Se_za
DBGM️
Telafisi olmayan şeylerin izâhı gereksizdir..
#199214481
#198975938
#198265488
#197291736
BAYÜ
İstanbul
16 Mart
264 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Kristin Hannah‘ın en çok beğendiğim kitabıydı diyemem. Ama okunması gereken bir kitabı. Zaten yazarın yazdığı bütün kitapları bence okunmalı.
Meghann karakteri bana çok tanıdık geldi. Ve kitabın sonunda öğrendim ki aslında Kız Kardeşler Arasında adlı kitaptaki karaktermiş.
Bu arada Elizabeth umarım Jack’i sen yokken yine düştüğü hatalar yüzünden cezalandırmışsındır çünkü ben okuyucu olarak ona çok sinirlendim…
Yazar diyor ki: “Ben Uzak Kıyılar’ ı bir parçasını kaybetmiş bir kadınla ilgili bir roman olarak görüyorum; hayatının belli bir noktasında nasıl biri olmak istediğini araştıracak zamana ve cesarete ihtiyacı var.”
Bütün kitap boyunca Elizabeth’in bu arayışına şahit olmak çok güzeldi. Ve kitabın sonunda Kristin Hannahla yapılmış kısa bir röportaja yer verilmiş. Bunu okuduğumda aslında bir şeyler kafamda şekillendi. Tavsiye ederim ama iyi kitap
"Beni bırakan insanlar, gelen giden kadınlar oldu, her defasında odada oturmuş camın dışındaki yağmuru seyreden biri gibi hissettim kendimi; doğrudan yakınımda olan şeylerle bile aramda camdan bir duvar vardı ve kendi irademle onu yıkacak gücü bulamıyordum."
Zenginliğin, kalabalığın, içinde yalnızlaşan, içindeki hiçbir duyguyu hissedemeyen ve etrafına sürekli rol yapmak zorunda kalan bir adamın öyküsü.
Stefan Zweig klasiği olan bir kitap.Birçok eserine hakim olma isteği uyandırıyor okurda..
Kimisi yaşamında kimisi ise bu kitapta olduğu gibi öldükten sonra derlenip yayımlanan kitaplardır.
Okura kısa sayfa ve sürede çok şeyin farkındalığını yaşatıyor.Keyifli okumalar...
İlk kitap okumaya Livaneli’nin kardeşimin hikayesinden başalmıştım yine her zamanki gibi bu kitapta da kendine bağlamayı başardı.”Kötülük de iyilik de şartlara bağlıdır" cümlesi, aklıma "Hiç kimse sınanmadığı günahın masumu değildir". Akla Ben olsam ne yapardım? sorusunu getiriyor.
Ve sonra düşününce, soruma cevap niteliğinde olan şu Kızılderili atasözünü hatırlıyorum: “İnsan iki ruhludur. İçinde bir iyi bir de kötü köpek kavga eder. Kişi hangisini daha çok beslerse, o kazanç gerçeğe gerçek dışından ulaşmak için gerekli mesafeye sahip olmadığıma inanmamdı." diyor özetle..
Aslında olayın içinde bizzat bulunsada, insan yaşadığı anı daha sonra farklı bir gözle değerlendiriyor. Bu yüzden yazmak sanıldığı kadar kolay bi eylem değil. Eserde iki anlatıcımız var biri yazarımız öteki ana kahramanımız..
Tekniğin farklılığını fark etmiyorsunuz yazar o kadar yumuşak geçiş yapmış ki hem farklılığa hayran kalıyor hem de absürt bulmuyorsunuz..
Bu adamın kitaplarına hayran kalıyorum (:
Kimi annesi babası yüzünden çocukken, kimi sevdiği yüzünden, kimi dost ihaneti yüzünden, kimi ise bunların toplamı olan insanlık yüzünden bir yerlerde kayboluyor. Bulamıyorsun, kimselere izin vermiyor bulunmak için. Çünkü artık o kaybolmaya alışmış, kimse çıkaramaz onu o düştüğü yerden ne Sevgi kurtarabilir onu ne Bilge. Adının Hikmet Benol olması gibi bir o kadar karmaşık benliği. Savaşıyor, uğraşıyor, değişmeye çalışıyor ama savaşı kaybediyor. Ama bu ona göre bir kayıp değil bir son da değil. Bilerek, isteyerek tüm tanıdıklarını bir sofrada ağırlayacak ve onlara kocaman sözlerle 'neden bugüne kadar beni aramadınız? Dedi. Kimse yine oralı olmadı herkes kendi hikayesinde kaybolmakla meşguldü çünkü.
Adam kafası o kadar dolu ki tek çareyi yazmakta bulmuş yazmasa delirecek...
Kitaba başlarken büyük bir önyargıyla başladım .Defalarca izlediğim tüm sahnelerini bildiğim bir filmin kitabı beni etkileyebilirmi diye ama yanılmışım kitabıda filmi kadar etkiledi.Kitabın konusunu herkesin bildiğini düşünüyorum. Anne ve babası ayrı olan Bella kasabaya babasının yanına taşınır.Kasabada bir vampir Edward karşılaşır ve aralarında tehlikeli bir aşk başlar.Filmi izlemiş olsanızda kitabı muhakkak okumanızı tavsiye ederim.
