Sevim
@Sevimdndr
İstanbul Üniversitesi
İstanbul
21 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu kitabı 20 yaşımdayken okuduğumda hissettiklerim başkaydı. Aşka, yalnızlığa ve insan ruhuna dair yoğun bir etki bırakmıştı bende. O zamanlar daha çok duygularımla okuyordum. Şimdi, 25 yaşımda aynı satırların arasından geçerken, sadece duygularla değil; tecrübeyle, yaşanmışlıkla ve farkındalıkla okuyorum.
“Kürk Mantolu Madonna” artık sadece bir aşk hikâyesi değil gözümde.
Bu kitap; bir insanın, kendine bile söyleyemediği cümlelerin, bastırılmış arzuların, geç kalınmış fark edişlerin hikayesi.
Raif Efendi'nin hayatı sessizlikle nasıl harcadığını gördükçe, kendime dönüp şunu soruyorum:
Ben kendi hayatımı gerçekten yaşıyor muyum, yoksa sadece yaşıyormuş gibi mi yapıyorum?
Herkesin içinde bir Raif var aslında, susan, korkan, bekleyen… Ve bir Maria, cesur ama yalnız.
5 yıl önce bu kitabı sadece etkileyici bulmuştum.
Şimdi ise anlıyorum: Bu kitap bana hep kendimi soran bir ayna bırakmış.
Büyüdükçe o aynaya daha çok bakar oldum.
Ve sanırım bu yüzden hâlâ en sevdiğim kitap. Çünkü her okumada başka bir yerim acıyor, başka bir yerim iyileşiyor.
Sevim
@Sevimdndr
·ilk olarak lisede okuduğum kitaptı. Bir kaç gün içinde okuyup bitirmiş, inanılmaz etkilenmiştim. Şimdi ise 20 yaşıma basmama aylar kalmışken tekrar okumak istedim.
Maria'ya çıkan yollar zihin haritasından bir bir silinince usul usul kendi cehenneminde yanıyor Raif efendi. Cehennem diyorum; çünkü sevmediği bir kadınla evlenmiş, mutlu olmadığı bir yuvanın içinde çırpına çırpına kanatlarını aşındırmış, bir gün uçacağı inancıyla gökyüzünün hayalini kurmuştur. Her hikâye mutlu sonla bitmez ya... En azından hayatında karşılaşabileceği en güzel hayaliyle birkaç ay da olsa birlikte yaşamış oluyor, hep hasretlik çekenleri düşününce bu bir teselli geliyor insana. Sonlara doğru şu cümleler de kitabı özetliyor ; "sen bana dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim de bir ruhum olduğunu öğrettin,bana yaşamak imkânı verdiğin birkaç ay için sana teşekkür ederim"
Bir insan mutsuz da yaşayabilir, ancak olur da mutluluğun mümkün olduğunu keşfederse bir kere, bundan gayrı dönüş yoktur. Ya o fırsatın değerini bilir mutlu yaşar ya da kaçan fırsat felaketi olur, yaşamak değil beklemektir artık o. ömrünün biteceği günü beklemek...
Reklam
Ben döndüm. Ama bıraktığınız kişi değilim.
Gerçek özgürlük, kim olduğunu keşfetmekle başlar.
