Bir romanın iki tür okuyucusu olurdu: Zeus gibi olanlar ve Yahova'ya benzeyenler. Evet, gerçektende " ilâh romancılar " gibi " ilâh okuyucular " da olurdu.Kadîm Yunan'ların ilâhları antropomorfik idi, yani kendilerine benzer, yiyip içip sefâ sürer, zinâ yapar ve bazende acı çekerdi. Fakat insanları kendi sûretinden yaratan Yahova' ya göre, insanlar teomorfik idi. İlâhlar insana benzeyince iş kolaydı, insanlar " bu da bizden " deyip hayatlarına devam ederlerdi; ama insan ilâha benzedi mi, yükleneceği mesûliyet ziyâde olurdu. Zaten insanın eti ne budu ne idi; kaldı ki bir ilâha benzesin!