Kübra
@Zerdali
Tahammülüm çatlamaya başladı. Beynime sıcak rayihasıyla öfke akıyordu.
...Bir süre içinin en ücra köşelerinden zoraki topladığı tebessüm zerrelerini saçtı etrafa.
Kendini birinde unuttuğunu unuttu önce, sonra da kimde unuttuğunu. Yıllar böyle geçip gitti.
Karanlık ne kadar yoğun olursa olsun mumu söndüremez, ama mum en cılız haliyle bile çok şey götürür karanlıktan.
Bir titreme aldı ellerimi; sanki içimde binlerce çingene vardı, oradan oraya sürülüyorlar, gittikleri her yere lanet götürüyorlardı.