Mirov pir dejenere bûne, ji dinyayê û ji mexlûqan bi dûr ketine.Tirsa mirinê ew mahf kirine. Ji ber vê tirsê, serê xwe li viyalî û wiyalî li tahtan dixin. Her ku lê dixin, aqilê xwe wenda dikin. Gava ku mirov rojekê bibin gêrîk, roja ku bi qasî gêrîkan nefspiçûk bibin, roja ku hevdu nexwin, ew ê xwe rizgar bikin..
Hangi zorluğu yenmemiş insanoğlu,
Hele taşıyorsa içinde bu insanca sevgiyi
Güzel günler zorlu duraklardan geçer sevgilim
Damla damla birikiyor insan
Damla damla sevgi...
Bir gün gideceğiz hayata
Duvarlar yıkılacak, açılacak bütün kapılar bilesin
Benim yüreğim sensin şimdi eni vurur durur...
Ve yine damla damla çoğalıyorsun içimde..