İlk defa bir kitabı yorulduğum için değil de gözyaşlarımı silmek ve kendimi toparlamak için okumaya ara verip, bir süre sonra ancak devam edebildim..
Yoksulluğu, sefaleti, acıyı, umutsuzluğu, ölümü iliklerime kadar hissettim. Bir insan bu kadar acıya rağmen hayata hâla umutla devam edebilir mi diye düşünüp durdum.
Maalesef bazı insanlar hayata yaşamaya değil de acılarla boğuşmaya ve vadesini doldurmaya geliyor..
Ağır bir aile trajedisi sunan sade, anlaşılır ve akıcı okunmaya değer bir eser.