Bir Japon estampı vardır: ortada bir fil, çevresinde de körler. Sizin anlayacağınız, gelip işlerinin güçlerinin ortasına oturan cüsseli şeyin neyin nesi olduğunu anlamak üzere olay yerine bir kurul göndermiş körler. Biri filin ayağına sarılmış, demiş: "Bu bir ağaç." Öbürü filin kulaklarını tutarak "Evet, bunlar da yaprakları! " demiş. Bir üçüncüsü çıkmış oradan, filin gövdesini yoklayarak "Hiç değil..." demiş, "bu bir duvar!" Kuyruğunu yakalayan bir başkası da "Bu bir ip ! " demiş, hortuma denk gelen bir başkası da "Bir boru!" ...
Kendi başına hiçbir şeyi değiştiremeyeceğini, yardıma ihtiyacın olduğunu fark etmelisin. Ve yine fark etmelisin ki bugünü anlamak ya da yarını unutmak yetmez. İnsan bunun farkına vararak yaşamalıdır.
Beyinlerimizi anlamak, empati kurmak, başkalarını daha iyi anlamak ve başkalarına yardım etmek sadece dünyayı daha iyi hale getirmekle sonuçlanmaz, aynı zamanda bir keyif ve mutluluk kaynağıdır.