Anna butterfly
@anna286
25 Kasım
1111 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Ve fotoğraflar, birer mucizeymiş geride kalana gülümseyen·84 syf.·Şiir
10/10
2026 17. kitabı
“Sevmenin dünyayı sevmek olduğunu senden öğrendim.” diyor şair.
Zaten değil midir ki her aşk, dünya nüfusunu ikiye düşüren; “biz”den ibaret kılan?
Ölüm, hasret, aşk… İliklerinize kadar hissettiriyor kitapta ama boğmuyor.
Ölüm temalı çok kitap okudum ama bu kitap gerçekten bir ağıt.
Ümit Yaşar Oğuzcan’ı aratmıyor dizeleri.
Ömür Hanım’ı bu kitapla tanımış oldum.
Dizelerinin inceliği altında ezilip durdum.
“Neden kimse sana benzemiyor Hatice?”
İnsan acısından utanır mı
Döktüğüm yaşlarla zehirleniyorum.
İncecik bir çisenti yokluyor insan yüreğinin boşluğunu.
Hüznün bütün koşulları hazır.
Nedenini bilmediğim bir keder akıyor damarlarımdan.
“Ölüm değil büyük ceza, her zerresi yalnızlık.
Bir dünyayı sevmek hâlâ…
Acısını unutanın yıldız dolmuyor gecesine.
Buydu bizim soylu yalnızlığımız.
Ve çocuklar Hatice, yaşama nişanımız çocuklar…
Hangi evde doğarlarsa doğsunlar, bizim evimizde ölüyorlar.”
Şükrü Erbaş, seni bu kadar geç okuduğum için üzgünüm
Melankolik bir okur olarak dizelerini çok sevdim, tavsiye ederim...
Reklam
Günlerle ve gecelerle ne yapacağımı bilmiyorum...·208 syf.·Edebiyat
9/10
2025 122. kitabı
“Bu kitap ölüm hakkında değil, sona eren bir hayat için duyulan hüzün hakkında.
Arada fark var.
Yazar, babasının kaybı üzerinden yalnızca kişisel bir acıyı değil, aynı zamanda varoluşun kırılganlığını, zamanın tekinsiz akışını ve hatırlamanın edebi gücünü sorguluyor.
Bahçıvan ve ölüm, ölümün karşısında edebiyatın ne yapabileceğini sorgulayan bir eser. Yasın sessizliğini kelimelere dönüştürmek, kaybı anlamlandırmak ve belki de onu yeniden yaşanabilir kılmak için yazılmış...
Bu yönüyle kitap, sadece bir anı değil; aynı zamanda bir varoluş tefekkürü, bir edebi direniş biçimi...
Ölümün sessizliğini kelimelerle kazıyan, yasın ritmini belleğin kıvrımlarında arayan bir eser...
Yorumum...
Kitap bana Dylan Thomas'ın şiiri hatırlattı..
Ve daha 39 yaşında ölen yazarın o güzel dizelerini...
Ve sen, benim babam, hüzünlü tepede, orada
Yalvarırım, lanetle ve kutsa beni şimdi acımasız göz yaşlarınla.
Ama gitme o güzel geceye usulca.
Öfkelen, öfkelen ışığın ölümünün karşısında.
Tavsiye ederim...
Bir an durup içinde bulunduğum durumu düşündüm...·272 syf.·Psikoloji
9/10
2025 104. kitabı
“Başka hiçbir kitabım için yoksulların ekonomik açıdan aşağılanmasını inceleyen Uçurum İnsanları kadar kalp ağrısı çekip gözyaşı dökmedim.”
Eğer bugün kader beni Doğu Yakasında yaşayan bir kölenin hayatını yaşamaya mahkum etseydi ve bana sadece bir tek isteğimi yerine getireceğini söyleseydi, ondan Güzel, Doğru ve İyi olan her şeyi bana unutturmasını isterdim.
Kitaplardan öğrendiklerimi, insanlardan öğrendiklerimi, duyduğum şeyleri, gördüğüm yerleri bana unutturmasını dilerdim.
Eğer kader bu isteğimi yerine getirmezse, o zaman eminim ki bunları unutmak için kendimi içkiye verir ve mümkün olduğunca bunları unutmaya çalışırdım.
Syf.261
Jack London: 1902'de Güneş Batmayan Ülke olarak anılan Büyük Britanya'nin başkenti Londra'nın doğu yakasına gider ve orada sıradan bir fakir insan kılığında dönemin şartlarını inceler.
Yorumum.....
Peki ne okudum? Bu kitap bir kurgu değil, sosyolojik bir araştırmadır.
Kitap bana insanlar arasındaki uçurumun ne kadar korkunç ve büyük olduğunu bir kez daha hatırlattı. 
Samed Behrengi 
Püsküllü Deve kitabı aklıma getirdi.
Onu okuduğumda vay be demiştim büyük konuşmuşum.
Tavsiye ederim...
Biyografi parçacıkları..·160 syf.·Hayata Dair
9/10
2025 101. kitabı
Otuz yılı aşkın bir süredir herkeste bu Rosebud(Gül tomurcugunu)arıyorum.
Bizi başkalarına ifşa ederek ele veren o önemsiz şeyi.
Rosebud, bir giysi, bir nesne, bir hareket olabilir. Kristal bir kürenin içindeki kar manzarası, ya da bir sanat yapıtı, ya da bir madlen. Bir iz, bir kalıntı olabilir. Hatta bazen basit bir kitap sayfası, ya da bir sözcük.
Sadece bir ayrıntıysa pek önemi yok, yeter ki doğru bir ayrıntı olsun.
Rudyard Kipling, Henri Cartier-Bresson, Paul Celan, Jean Moulin, Lady Diana Spencer, Picasso, Pierre Bonnard rosebud’larını gizlerler. Sadece biyografi parçacıkları, hakikatin gölgeleri onlarda aslolan ve kavranamaz şeyleri açığa çıkarmaya imkân tanır.”
Yorumum...
Benim için Kitaba damgayı vuran Kipling oğluna olan sevgisi idi...
Uyandığımda büyük bir neşeyle güzel güneşe bakarken "Onu göreceğim!" diye bağırıyorum sabahları, "Onu göreceğim!" Ve o an bütün gün yapmak istediğim başka bir şey gelmiyor aklıma. Her şey, her şey bu ümitle iç içe geçiyor."
Genç Werter'in İlk Acıları
Yaptığım tüm işler, yapmak istediğim iş,
her şey boş ve anlamsız görünüyordu.
Tüm yaşam, bana komik geliyordu.
Diri Gömülen
Genellikle biyografi denilince belgeseller filmlerden izlerim 
Rosebud Biyografi Parçacıkları
Tavsiye üzerine okuduğum bir kitap dolu dolu bir kitap diyebilirim.
Film olarak da (Benim Yolum
My Way) kesinlikle tavsiye ederim...
Düyşen ilk öğretmenim..·80 syf.·Aşk
10/10
2025 98. kitabı
Düyşen....
Benim çağıl çağıl akan derem!Ah seni bir kentte yollayabilsem.
Nasıl büyük bir insan olacağını ben biliyorum..
Altınay...
Çıktığım uzun yolculuklardan köye her dönüşümde yüreğim özlemle sızlar.
Çünkü,burada bu kavakların dibinde, büyüleci yeşil bir cam gibi kaldı.... Çocukluğum
Puanım 10 çok beğendim.Düyşen seni çok sevdim bir çocuğun içindeki en temiz en saf şeysin.
Bazı kitaplar vardır hiç bitmesin istersiniz işte öyle bir kitaptı bu benim için....
Reklam
Reklam