“Var. Annem de var, babam da. O Balkan kızı ben değilim, Ulu! Bana da öyle hitap edip durma! O göçmen kızı olmayacağım!”
Bu türkü her zaman Talia’yı hüzünlendirmişti. Korkutuyordu onu. Türküde bahsedilen kızın annesiyle babası yoktu. Bir başına öksüz kalmıştı ve Talia da öyle olmaktan korkuyordu.
Niyetin önemiKitap Alıntısı
5. Ebû Yezid Ma'n b. Yezid b. el-Ahnes'nin radıyallahu anha - ki kendisi, babası ve dedesi sahabidir şöyle dediği rivayet edilmiştir:
"Babam Yezîd, sadaka olarak dağıtacağı birkaç dinar çıkardı ve onları mesciddeki bir adamın yanına koydu. Ben de gelip paraları aldım ve onları babama geri getirdim. Bunun üzerine babam: 'Allah'a yemin olsun ki, bunları sen alasın diye bırakmamıştım.' dedi. Ben de meseleyi Allah Resûlü'ne sallallahu aleyhi ve sellem götürdüm. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem; 'Ey Yezîd! Sana niyet ettiğin şeyin sevabı vardır. Ey Ma'n! Aldığın dinarlar da senindir." buyurdu."
Zincirleme trafik kazası gibi...Alıntı
"Onu babam yıkmıştı. Onun yıkıldığı yerden de ben tepetaklak olmuştum. Birisi sizi yıkardı ve süreç böylece başlardı. Sonra siz de yıkıldığınız yerden bir başkasına dert olurdunuz."
Ben liseyi bitirdikten sonra üniversiteye girmek isterdim; babam ölmeseydi, birden kendimi yorgun hissetmeseydim. Annem de çok isterdi okuyup adam olmamı, para kazanmamı; bu yüzden serbest bir meslek seçtim ve başarıya ulaşamadım. (Önemi yok, önemi yok). Memur da olsaydım başarıya ulaşamayacaktım; zaten memur olmak demek başarıya ulaşamamak demektir. Bana öyle söylemişlerdi. Memurun kamuyla bir ilgisi vardır, çünkü ona kamu kesimi denir; ben serbest kesimdeyim. Çok kazanmak istiyordum; fakat bu dünyada biliyorsunuz ancak işini bilenler kazanır. Ben de işimi bilmek istiyordum. Bu yüzden çok okuyordum. Birçok şeyi biliyordum. Şimdi bildiklerimi unutmamak için büyük bir savaş veriyorum.
Komik geldi...
Çünkü babam, evleri sadece duvar usatlarının yapabileceğini ve Tanrı'nın duvar ustası olmadığını biliyordum.
Sayfa 32
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Baban attaya gitti.
Uzar gider bu atta;
Ve neler neler olmaz
Ve kim bilir ve hatta;
Bir mahşer gerisinde;
Babası döner bir gün,
Oğlunun derisinde...
