"Hayat öyle adi bir oyun ki... Yeter ki bir defa düş. Zaten gerisi kendiliğinden mahvoluyor, kılını bile kıpırdatmana gerek yok."
Hafifçe yutkunurken Tuna'nın bakışları karardı."Başına üşüşmek için bekleyen bir sürü akbaba ortaya çıkıyor. Gel gör ki direnip kendin kalkmadıkça kimse sana elini bile uzatmıyor. Bu hayatta her şeyi yaşadım ben. En dibe battığım da oldu... Battığım gibi çıktığım da."
Gözlerinden öperim. O güzel burnuna yıldızlarca öpücük... Bana yaz! Ben daha buradayım. Eğer Diyarbakır'a yazdıysan, annem alır, açmadan bana gönderir. Ben giderken sana yazarım. Kendine iyi bak. Bir daha hiçbir ana doğurmaz seni. Bir daha hiçbir cihan bulamaz seni. Tekrar öperim.
Senin.
[Imza]
(...) Hayatımda eğer bir problem varsa o da sadece kendimi tanıma merakımdır. Ben, içime bu merakı tutuşturanın, beni merakımı giderecek cevaba götüreceğinden eminim. Beni, bu dünyanın sorunlarından kurtaran da bu samimi merakımdır. Beni hedefe götüren de odur. (...) İnsan, ölüm için değil, hayat içindir; cehalet için değil, bilgi içindir; kölelik için değil, özgürlük içindir. Fakat her insanın bir zamanı var.
Sayfa 82 - O zaman dahilinde bir nevi çınarlar gibi yaşamalı, eğilmeden, bükülmeden; köklerinden ödün vermeden.·Kitabı okuyor