Tam bir Bizans Oyunu!
Olaylar ve kişiler hem gerçek hem kurgu bu açıdan kitabın sonundaki yazarın notunu kitaba başlamadan okumak daha faydalı olabilir.
''Doktor Breuer son derece acil bir sorun için sizi görmem gerekiyor. Alman felsefesinin geleceği sallantıda. Yarın sabah saat dokuzda Cafe Sorrento'da buluşalım.'' -Lou Salome-
şeklinde notla başlıyor kitap. Bu aslında Lou Salome'nin Breuer'den filozof arkadaşı Nietzsche için bir yardım çağrısıydı. Üstelik hastanın kendisinin tedavinin farkında olmaması şartıyla.
Neden nietzsche kendisi başvurmamıştı doktora? Breuer hiç tanımadığı birinden neden böyle bir kart almıştı? Aldıysa da neden kabul etmeliydi bu teklifi? Kabul etse dahi hastanın haberi olmadan onu nasıl tedavi edebilirdi ki?
Bu soruların cevabını ve biraz da nietzsche yi merakla başladım kitabı okumaya. 
Irvin D. Yalom un da okuduğum ilk kitabı oldu bu ve anlatımını, kurgu yeteneğini daha doğrusu gerçekle kurguyu harmanlama şeklini çok beğendim. Psikoloji ile ilgili okuduğum kitaplar genelde biraz durağandı ama bu kitap oldukça akıcı.
Kitabı okurken Doktor Breuer ile Profesör Nietzsche arasında satranç mücadelesini andıran bir tedavi sürecine şahit olacak kendilerinin de sürekli karıştırdığı gibi tedavi edenin kim olduğunu ayırt etmekte zorlanacaksınız. Psikoterapi ile ilgili de bir ön okuma yapabileceksiniz aynı zamanda bu alanda pek kitap okumadıysanız.
''Niceleri kendi zincirlerini çözemezler de, dostlarının azatçısıdırlar.'' diyordu 
Böyle Söyledi Zerdüşt kitabında 
Friedrich Nietzsche bakalım kimler zincirlerini kırabilecek bu kitap sayesinde. Şimdiden iyi okumalar dilerim.
Irvin D. Yalom un da okuduğum ilk kitabı oldu bu ve anlatımını, kurgu yeteneğini daha doğrusu gerçekle kurguyu harmanlama şeklini çok beğendim. Psikoloji ile ilgili okuduğum kitaplar genelde biraz durağandı ama bu kitap oldukça akıcı.
Kitabı okurken Doktor Breuer ile Profesör Nietzsche arasında satranç mücadelesini andıran bir tedavi sürecine şahit olacak kendilerinin de sürekli karıştırdığı gibi tedavi edenin kim olduğunu ayırt etmekte zorlanacaksınız. Psikoterapi ile ilgili de bir ön okuma yapabileceksiniz aynı zamanda bu alanda pek kitap okumadıysanız.
''Niceleri kendi zincirlerini çözemezler de, dostlarının azatçısıdırlar.'' diyordu Böyle Söyledi Zerdüşt kitabında Friedrich Nietzsche bakalım kimler zincirlerini kırabilecek bu kitap sayesinde. Şimdiden iyi okumalar dilerim.
Bizim için umut var mı? Umut etmeli miyiz, yoksa umutsuzluğa mı kapılmalıyız? Umut ederek acaba kendimizi mi aldatıyoruz? Strasbourg Üniversitesi'nde okuyan üç yabancı öğrenci bu konu çevresinde tartışır: Anlatıcı, Altuğ, mühendislik öğrenimi gören bir Türktür; Doğu Avrupa'dan gelen Xeno, felsefede doktora yapar; ailesi Fransa'ya göç etmiş bir Brezilyalı olan Rapazinho ise sokaklarda resim yapan bir güzel sanatlar öğrencisidir. Bu üçlü, aslında tümüyle düşsel ve egzotik bir kafe olan Café Esperanza'da buluşup umut, varoluş, sanat ve yazın hakkında konuşurlar. Anlatı ilerledikçe, okuyucu, gözlerinin önünde gelişmekte olan metnin aslında Altuğ, Xeno ve Rapazinho'nun yazdıkları kitaplar olduğunu anlar.
Kitap boyunca şunu hissediyoruz:
Bazen yeniden başlamak için büyük planlara değil, doğru bir mekâna ve doğru insanlara ihtiyacımız var. Pumpkin Spice Cafe iddialı bir hikâye anlatmıyor; tam tersine, insanın içini ısıtan, “biraz dur, nefes al” diyen bir kitap. Son sayfayı kapattığımda ise içimde tatlı bir huzur kaldı
Kitaba ‘İlber Hoca’dan neler öğrenebilirim’ düşüncesiyle başladım. Fakat sonucu hüsran oldu. Fakirliğim ve her konudaki ülkemin yetersizliği ile karşılaştım. Sanat, edebiyat, festival, müzik… Aklımıza gelebilecek her konuda başka ülkelerden örnekler vardı. Beklediğim bu değildi. Kitap tekrar düşmüş. Kitap ince olmasına rağmen son sayfalarda artık sıkılmıştım. İleri yaşımda okusam belki farklı bir anlam çıkarıp kitabı beğenebilirim fakat 26 yaşımda kitapta ne kendime göre bir tavsiye ne de ufkumu genişletebilecek bir anlam bulabildim. Kitapta dümdüz bir kahve için bile Viyana’dan bir cafe tavsiyesi bulunmakta. Yapmayın İlber Hocam ülkemizde yok mudur güzel kahve yapan bir yer. Gençlerin durumu malum.. Gerçekçi bir yorumla: bu kitap benim sosyoekonomik düzeyime hitap etmedi.
Birleşik Krallık gezimde Harry Potter okumalarım devam ediyor. İlk iki cildi Londra'da bitirdikten sonra bu cildi de Edinburgh'da okudum. Bolca yorgunluk üzerine Elephant Cafe'nin civarında Harry Potter okumak çok iyi geldi.
Harry bu hikayede Lord Voldemort'un yancısı olan ve kaçılamaz denilen Azkaban'dan kaçmayı başaran Sirius Black ile karşı karşıya gelir.
Ve büyülü macera devam eder.
Puan vermedi
Kitap fuar'ından aldığım, zaten cok yüksek beklentimin olmadığı bir eserdi. Akıcı bir eser diyemeyeceğim ya da sizi heyecandan titretecek bir eser olduğunu da söyleyemem. Ancak yazar karakterleri o kadar guzel anlatmış ki resmen karakterlerin portrelerini gözlerimizin önüne seriyor. 2. Dünya Savaşı sonrası Viyana'nın yeniden toparlanmasını dar bir açıdan da olsa inceleyebilirsiniz. Ancak biz daha ziyade Robert Simon'un Cafe'sinin içinde olanlarla (ya da sadece gelenlerle mi demeliyim emin degilim) ilgileniyoruz. Kitap hakkında olumsuz bir yorumum yok, ama beni derinden etkiledi de diyemeyecegim. Okuyacak kitap bulamıyorsanız ve zamanınız varsa göz atabilirsiniz. Şart mıdır, hayır. Kesinlikle tavsiye midir, hayır. Sanırım bu kadardı, teşekkür ediyorum
Robert Seethaler 
İsimsiz Kafe
Robert Seethaler İsimsiz Kafe