Kimi zaman yolumuza bazı şeyler çıkar, ama vaktimiz henüz gelmediğinden bize değmede teğet geçerler.
"Canlılarda ahenk (uyum,bütünlük) bozulduğunda tabiatta da bir dağılma baş gösterir ve acı (zafiyet) ortaya çıkar." ..."Sonra ahenk yeniden kurulup tabiata dönüldüğünde (tabiat eski yerine avdet ettiğinde) haz (sıhhat) dediğimiz şey meydana gelir. En önemli meseleler hakkında en az ve en kısa sözlerle ancak bu kadar söyleyebilirim"
Platon
Sayfa 10
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Marksizm insandan değil, sınıftan yola çıkar ve insanın kurtuluşu için sınıfsal egemenliklerin yıkılmasını şart koşar.
Marx'ın insan olmayanın materyalist gerekçelendirmesiFelsefe-Düşünce
Marx'in Stirner'in negatif antropolojisine getirdiği materyalist yeniden yorumu özetlememe izin verin. Birincisi, ister özgür insanlar ve köleler, ister serfler ve soylular, ister proleterler ve burjuvazi arasında olsun, tüm sınıflı toplumlar karşıtlık üzerine kuruludur. İkincisi, insan/insan-olmayan ayrımı metafiziksel değil, sınıfsal bir ayrımdır. İnsan, belirli bir sınıflı toplumda ihtiyaçlarını "normal yoldan" karşılayabilenlerdir; insan-olmayanlar ise üretim ilişkilerinin kısıtlı karakteri nedeniyle bunu yapamayanlardır. Bu, geçim araçlarına erişimden dışlananların insan dışı olarak görünmeye mahkûm oldukları anlamına gelir. Ancak bu, insani olmayanın yalnızca bir yüzüdür. İnsani olmayanın olumsuz tarafı, mevcut üretim koşullarını değiştirmeksizin bu ilişkileri ve ihtiyaçları karşılama yollarını olumsuzlama girişiminde ortaya çıkar. Bu, sınıf baskısına karşı günlük, bireysel direniş biçimlerini içerir, ancak üretim ilişkilerinin herkes için yeterli bir şeye kolektif olarak dönüştürülmesini içermez. Dahası, mevcut üretim tarzının kendisi bu isyan tarzını her gün yeniden yaratır acıya, onursuzluğa ve yokluğa karşı bir isyan. Dolayısıyla Marx'ın Stirner'in insan dışı versiyonu, Hobsbawm'ın insanlık dışı koşullara karşı ilkel isyanı gibi bir şeydir ve üretici güçler toplumsal prangalarından kurtulana kadar her gün yeniden üretilir.
Hayatta tek bir sebebi kalmadığında ne yapar insan?
Yaşamak için bir sebebi olmadığında... Yolculuğa çıkar belki...Yeni bir yolculuğa...
...Hep giden başkaları olmuştu. Bu kez ben gidecektim.
