Bir işi beda va yapacak birini bulursan, ortalıkta dolanmaktan başka bir işe yara mayan biri çıkar karşına.
“… Dinde de böyle: bir bilgiç ortaya çıkar,
İğrenç bir günahı kutsar,
Buna da kendine göre, kutsal kitapta bir dayanak arar;
İşin yüceliğini birtakım süslerle saklar.
Dışarıdan bakıldığında meziyetmiş gibi gösterilmeyecek
Kötülük yoktur yeryüzünde.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Babanın katlinden sonra oğullar, babaya karşı hissettikleri nefretin yerini alan bir pişmanlık ve sevgi (ambivalans) sarmalına girerler. Bu suçluluk duygusunu bastırmak ve babanın intikamından kaçınmak için babayı simgeleyen bir 'totem' yaratırlar. Böylece din, bir pişmanlık ve kefaret kurumu olarak tarih sahnesine çıkar."
“Pes et,” diyor Cardan. Doğrudan bana bakıyor. Taryn’e bakmaya tenezzül bile etmiyor. “Bizimle beraber eğitim görmemen gerekirdi. Turnuvayı aklından çıkar. Madoc’a, büyüklerine aramızda yerinin olmadığını söyle. Bunu yaparsan seni kurtarırım.”
Ona bakakalıyorum.
“Tek yapman gereken pes etmek,” diyor. “Kolay.”
"Uğraşlarım, bunca çabalarım, akıttığım kan
Beraber olalım diyedir yaşadığımızda
Kendimce bakmışım ne çıkar gökyüzüne
Dağların hür bahçesinde açmış seher yıldızını
Bir benim görmem neye yarar."
Aynı zamanda hem sevip hem bilmek olmaz; aşk da bundan zarar görür, zihnin bakışları altında miadını doldurur... Hayranlıklarınızı eşeleyin, tapındığınız şeyden istifade edenleri, vazgeçtiklerinizden faydalananları dikkatle inceleyin: En çıkar gözetmeyen düşüncelerinin altında kendini sevmeyi, şöhret dürtüsünü, nüfuza ve iktidara susamışlığı keşfedeceksiniz.
