Durup dururken kitap okurken üzüldük yinee :)
Çiçekleri çok severdim eminim, eğer birkaç gün sonra solacaklarını düşünüp durmasaydım!
Sayfa 348 - İş Bankası·Kitabı okuyor
Etrafın seni sıktığı zaman kitap oku... Ben şimdiye kadar her şeyden çok kitaplarımı severdim. Bundan sonra her şeyden çok seni seveceğim ve kitapları beraber seveceğiz. İnsan muhitin bayağı, manasız, soğuk tesirlerinden kurtulmak istediği zaman yalnız okumak fayda verir.
Sayfa 17 - Yapı Kredi·Kitabı okuyor
Alıntı
Eskiden onu severdim ama şimdi nefret ediyordum. Keşke hiç doğmasaydı.Hiçbir anne böyle duygular taşımamalıydı ve her zamanki gibi, az sonra vicdan azabı çekmeye başladım. İyi bir ebeveyn olmakla iyi bir insan olmak aynı şey değildi ve ikisini de olmaya çalışmaktan çok yorulmuştum.
Adamda güven diye bir şey bırakmadınız
-Eğer paran ya da bu güzel evin olmasaydı sıradan bir erkek olsaydın şimdi olduğu kadar severdim yine seni. -Buna inanmak isterim, ama sevgilim beni inandırmak için çok çalışman gerekir.
Sayfa 212·Kitabı okudu
Alıntı
'' Çocukken yaz aylarında dedemin Arkansas'daki çiftliğine giderdim. Bir gün ninem tütsülükte kocaman bir kül sabunu yaparken dedem avludan geçip yanımıza geldi, çok telaşlıydı. '' Nellie'nin bacağı kırıldı,'' dedi. Ninemle birlikte çitin üzerinden atlayıp dedemin saban sürdüğü tarlaya girdik. İhtiyar Nellie yere yığılmış inliyordu, sabana bağlıydı hâlâ. Öylece baktık ona hiç bir şey yapmadık. Biraz sonra dedem C. Dağı'na giderken yanında taşıdığı silahıyla yanımıza geldi. ''Çukura bastı '' dedi, Nellie'nin kafasını okşarken. Ninem kafamı başka yere çevirdi. Ağlamaya başladım. Silah sesini duydum. O ses hâlâ kulaklarımda. Nellie'nin yanına koştum, boynuna sarıldım. O atı çok severdim. Dedemden nefret ediyordum artık. Ayağa kalktım onun yanına koştum, bacaklarını yumrukladım delicesine... Sonra dedem, Nellie'yi çok sevdiğini, ama onu vurmak zorunda kaldığını anlattı bana. ''Ona yapabileceğim en büyük iyilik buydu,'' dedi. ''İşe yaramazdı artık. Acısını dindirmenin tek yolu buydu...''
Sayfa 120 - dedalus·Kitabı okudu
'' Çocukken yaz aylarında dedemin Arkansas'daki çiftliğine giderdim. Bir gün ninem tütsülükte kocaman bir kül sabunu yaparken dedem avludan geçip yanımıza geldi, çok telaşlıydı. '' Nellie'nin bacağı kırıldı,'' dedi. Ninemle birlikte çitin üzerinden atlayıp dedemin saban sürdüğü tarlaya girdik. İhtiyar Nellie yere yığılmış inliyordu, sabana bağlıydı hâlâ. Öylece baktık ona hiç bir şey yapmadık. Biraz sonra dedem C. Dağı'na giderken yanında taşıdığı silahıyla yanımıza geldi. ''Çukura bastı '' dedi, Nellie'nin kafasını okşarken. Ninem kafamı başka yere çevirdi. Ağlamaya başladım. Silah sesini duydum. O ses hâlâ kulaklarımda. Nellie'nin yanına koştum, boynuna sarıldım. O atı çok severdim. Dedemden nefret ediyordum artık. Ayağa kalktım onun yanına koştum, bacaklarını yumrukladım delicesine... Sonra dedem, Nellie'yi çok sevdiğini, ama onu vurmak zorunda kaldığını anlattı bana. ''Ona yapabileceğim en büyük iyilik buydu,'' dedi. ''İşe yaramazdı artık. Acısını dindirmenin tek yolu buydu...''
Sayfa 120 - dedalus·Kitabı okudu